Categorie archief: Uncategorized

Kleinschalige lokale voorzieningen

In het GroenLinks-magazine is een discussie gaande over onbeperkte openingstijden voor winkels. De voordelen zijn duidelijk: meer vrijheid en flexibiliteit met dezelfde positieve gevolgen voor de schaarse ruimte in de stad als die van het nieuwe werken. De tegenargumenten zijn dat we juist moeten consuminderen en dat we kleinschalige lokale voorzieningen moeten promoten. Maar, zijn dat wel tegenargumenten?

Artikel in GroenLinks-magazine

Meer consumptie is goed voor de economie èn geeft extra milieudruk. Een welvarend land kan echter ook meer milieuvriendelijke maatregelen nemen. Er zijn mensen die geen extra economie willen. Ik denk dat er geen weg terug is. We moeten door met de vooruitgang, maar dan wel op een groene en eerlijke wijze. Is consumptie dan goed of slecht? Dat hangt er van af. Nutteloze consumptie is slecht voor het milieu, terwijl er geen meerwaarde tegenover staat. Nuttige consumptie geeft meerwaarde zoals werkbesparing of geluk, wat extra tijd en energie geeft om nuttige dingen te doen. Daar worden we welvarender van. Zelf heb ik weinig spullen nodig, maar dat kan ik niet voor anderen bepalen. Het blijkt echter dat 1 op de 4 mensen spullen koopt die ze niet nodig hebben. Deze koopziekte moeten we bestrijden. Het proberen te beperken van onnodige consumptie via openingstijden lijkt me symptoombestrijding en geen oplossing. Op internet gaat het consumeren ook buiten winkeltijden gewoon door.

De weg terug?

Lokale voorzieningen hebben allerlei voordelen. Ik vind een wijk met een winkel op de hoek ook gewoon leuker. Volgens de Tilburgse GroenLinks-fractievoorzitter Paulus Oerlemans zijn verruimde winkeltijden “een ramp voor zelfstandige winkeliers, omdat alleen grootwinkelbedrijven ervan profiteren”. Dat vind ik raar. Als een kleine zelfstandige winkel het moeilijker krijgt bij verruimde openingstijden is er iets mis met het die winkel. Blijkbaar trekt die winkel alleen klanten door de locatie, maar biedt deze verder onvoldoende meerwaarde zoals professioneel advies of persoonlijke service.

Supermarkt en kababzaak in een

De buurtsupermarkt in mijn wijk geeft bijvoorbeeld geen van beide, maar is een slechte kopie van een grote supermarkt, met minder aanbod en slechte service. Aanbiedingen vergeten ze expres in de kassa te zetten waardoor je vaak alsnog de gewone hoge prijs betaalt. Het kan ook anders. De collega’s op mijn werk komen uit de hele wereld en nemen geen gesmeerde boterhammen met kaas mee, maar ze willen ook wel eens wat anders dan het eten uit de kantine. Een keer in de week lopen we naar een supermarktje dat tevens een kebabzaak is om wat te eten. De extreem vriendelijke eigenaar bakt zelf m’n vegetarische Turkse pizza, rekent af en brengt de bestelling naar het zithoekje achterin de winkel. Na zo’n lunch kan ik ontspannen weer aan het werk. Die winkel geeft wel meerwaarde voor mij en de wijk.

Maandagbijdrage van Jochem Lesparre

Nieuw Erfgoed

Nieuw Erfgoed: Leiden krijgt een nieuwe Erfgoednota: Erfgoed071. Alle Leidenaren die cultuurhistorie een warm hart toedragen kunnen hierover meepraten. Centraal staat de vraag: “Hoe benutten we de kansen en kwaliteiten van erfgoed in Leiden, Stad van Ontdekkingen?

Natuurlijk is het beheren van het Leidse culturele erfgoed van groot belang. Daar zullen we het allemaal wel over eens zijn. Niet voor niets wordt in de toekomstvisie ‘Leiden, Stad van Ontdekkingen‘ de ‘historische cultuur’ naast ‘internationale kennis’ gezien als de belangrijkste kwaliteit van Leiden.

archief singel

Zicht op de Boisotkade. Foto: Herman Kleibrink, 10 Oktober 1964.
Beeldbank Regionaal Archief Leiden

Ik ga zeker meepraten over de nota. Ik heb ook al een vraag: “Waar eindigt de cultuurhistorie van Leiden?” Ik heb het idee dat we ons in de waardering van Leids erfgoed teveel richten op de periode voor de tweede wereldoorlog. Ik begrijp dat wel. Veel mensen vinden kunst en cultuur uit die tijd nu eenmaal mooier dan ‘modern’ erfgoed. Maar cultuurhistorie gaat niet over mooi of lelijk. Het gaat over de culturele betekenis van erfgoed voor de stad. Die betekenis kent geen tijd. Nu worden nog te gemakkelijk na-oorlogse gebouwen gesloopt. Ik zal bij Erfgoed071 pleiten voor meer behoud, hergebruik en waardering van ‘modern‘ erfgoed.

Woningaanbod  Te koop  Te huur  Ten Brinke Vastgoedontwikkelaars - Google Chrome

Geplande nieuwbouw aan de Garenmarkt door Ten Brinke Bouw

Maar er is meer. Ik zal ook pleiten voor ‘nieuw‘ erfgoed. Ik ben bezorgd over de  Leidse behoudendheid. Ik heb het idee dat juist de waardering voor bestaand erfgoed ons te veel belemmert in het creëren van eigentijds erfgoed. Gaten in de stad worden opgevuld met historiserende architectuur en Rembrandt blijft eenzaam op zijn voetstuk staan.

Over 50 jaar is er zeker weer een nieuwe erfgoednota. Ik vind het belangrijk dat daarin ook cultuurhistorie uit onze tijd staat. Maar dan moeten we nu wel aan de slag. We hebben nieuwe monumenten nodig voor later. Geef ruimte aan experiment en durf te kiezen voor vernieuwing. Leiden is geen museum maar moet zijn tijd vooruit zijn. We zijn niet voor niets de stad van ontdekkingen!

Rolf_zecc_zwarte_parel_rotterdam

Nieuw erfgoed in Rotterdam: de Zwarte Parel, Zecc Architecten en Studio Rolf.fr
Winnaar publieksprijs Dutch Design Award 2011 en AM NAi prijs 2012

Woensdag 13 maart van 15.00 tot 18.00 uur is de aftrap van Erfgoed071  in Nieuwe Energie (3e Binnenvestgracht 23). Wil je aanwezig zijn, mail dan naar erfgoed071@leiden.nl.

Geplaatst door Walter van Peijpe

De circulaire economie is al begonnen

rekenmachine3Eén van de barrières voor verduurzaming van de stad is dat betere keuzes vaak een hogere investering vragen. Zo zie je bij energiebesparing dat juist degenen die er het meeste baat bij zouden hebben, geen kans hebben om de investering in maatregelen op te hoesten.

De gewenste versnelling kan er deels komen door niet meer alles te kopen en bezitten, maar hoogwaardige producten en diensten te huren. Het eigendom blijft bij de leverancier, die goederen en grondstoffen via reparatie en upcycling steeds maar weer in omloop kan houden. Voorbeelden van gebruik zonder eigendom zijn abonnementen met telefoons en boeken uit bibliotheken, maar ook kun je tegenwoordig c.v.-ketels en systemen voor (openbare) verlichting huren, inclusief service en energiegebruik.
Er ontstaat een nieuw soort bedrijvigheid, en tegelijk is er voor iedereen de vrijheid om aan veel of weinig kringen mee te doen. Deze principes van de ‘circulaire economie’ worden uitgelegd in dit filmpje:

autodelenkleinengrootAdam

Het delen van spullen sluit aan bij deze ideeën. Er zijn immers veel dingen die je alleen zo nu en dan nodig hebt. In de tussentijd kunnen ze best door een ander gebruikt worden.  Een voor de hand liggend voorbeeld is het delen van auto’s. Als we vergaand delen, zijn er minder auto’s nodig en ook minder parkeerruimte. Terwijl het mogelijk is om per keer dat je een auto nodig hebt te kiezen uit klein of groot, stadstempo of hoge snelheid, rood of groen. Dus zonder een eigen auto te hebben, kun je meer luxe ervaren, tegen lagere kosten per jaar.

IMG_1744In De Oranjerie, waar ik woon, delen we meerdere dingen, zoals een zonne-energiedak, gemeenschappelijke tuin en tuingereedschap, fietsenstalling, hoogwaardige was- en droogmachines en zelfs de droogmolen in de tuin. Zo hoeft niet ieder huishouden zelf voor al die dingen te zorgen, en hoeven niet alle woningen en tuinen ermee gevuld te zijn. Natuurlijk is iedereen vrij ook eigen apparaten aan te schaffen.

Gepost door Mieke Weterings

Inspiratie uit het buitenland: de slaapliedjesfabriek in Londen

Niet alle gebouwen zijn aan de buitenkant even mooi. Regenpijpen, afvoerpijpen en ventilatieroosters vormen vaak niet het meest aantrekkelijke onderdeel van een pand of woning. Het Londense architectenbureau Studio Weave laat zien dat dergelijke ‘lelijkheid’ echter ook creatief omgevormd kan worden tot iets heel erg moois…

ImageIn 2012 voltooiden de architecten de Lullaby Factory – of slaapliedjesfabriek – in een kinderziekenhuis in Londen. De metalen pijpen aan de buitenkant van het gebouw zijn omgetoverd tot magische muziekinstrumenten die rustgevende melodietjes produceren voor de kleine patiënten van het ziekenhuis. Via de FM-frequentie van de ‘fabriek’ of een aantal speciale pijpen kan de geproduceerde muziek direct beluisterd worden.

Zou dit ook kunnen in Leiden? Ongetwijfeld. Architectuur hoeft niet per definitie grootschalig te zijn, of te gaan om het ontwerpen van hele gebouwen. Onderstaande Leidse panden zouden er met een creatief sausje à la Studio Weave waarschijnlijk ook fantastisch uitzien…

Weave in Leiden

Bijdrage van: Simone Pekelsma (@simonepekelsma)

Wat is jouw stad van de toekomst?

Laatst werd mij deze vraag gesteld. Mijn eerste associatie was die van futuristische sience fiction met electrische vliegfietsen en zo. Van dat soort toekomstbeelden blijkt echter meestal niks terecht te komen. In de jaren ’50 dacht men dat we in in het jaar 2000 al persoonlijk vliegvervoer zouden hebben, maar internet voorzag niemand.

Vliegfiets

M’n tweede gedachte was gewoon extrapolatie van de huidige ontwikkelingen van steeds efficiënter ruimtegebruik en energiezuinige huizen met behoud van de originele historische bouwstijlen en meer sociale interactie in de wijk door internet, maar dat is me niet visionair genoeg.

Futuristische stad

Wat zou ik in Leiden nou anders willen, iets kleins maar radicaal anders? Geparkeerde auto’s, ondanks parkeervergunningen staan de binnenstad en de oude wijken daaromheen vol auto’s, vooral gewoon van bewoners zoals ikzelf. Te vol, want die wijken zijn daar nooit op ontworpen. We kunnen ze vervangen voor klimaatneutrale auto’s. Daar wordt de wereld beter van, maar de wijk nog steeds niet mooier. Het blijft gewoon veel te veel blik.

Geparkeerde auto's

Wat ik zou willen is een wijk zonder geparkeerde auto’s. Zodat er weer op straat gespeeld en geleefd kan worden. Maar, waar laten we die auto’s dan? Toen herinnerde ik me een artikel in De Ingenieur met een uitstekende oplossing: parkeren onder gracht. Dat moet toch ook onder een gewone straat kunnen.

Artikel "Blik onder water" in De Ingenieur

Wat is jouw stad van van de toekomst? Laat een reactie achter.

Maandagbijdrage van Jochem Lesparre