Tagarchief: binnenstedelijk bouwen

wc eend

Morgen is de uitreiking van de Leidse Architectuurprijs. Voor veel Leidenaren is het een ver van hun bed show. Architectuur. Let maar op hoe mensen het woord uitspreken. Ar-sjie-tek-tuur. Klinkt ook niet best toch.

Toch gaat architectuur iedereen aan. De invloed ervan is in elk geval merkbaar in ieders leven. Mooi voorbeeld  is altijd  ‘onder architectuur gebouwd’. Schitterende makelaarsterm. Als ik zou moeten gokken is namelijk minstens 80% van Nederland gemaakt met behulp van architecten. Dus ook uw huis.

Architectuur is de kunst van het bouwen. De onlosmakelijke verbinding tussen schoonheid, degelijkheid en functionaliteit. En dan gaat het dus niet om mooi of lelijk alleen. Want als het in elkaar stort of niet werkt zoals zou moeten heb je er als gebruiker niks aan en dan helpt die schitterende gevel helemaal niks. Goede architectuur is dus een weg vinden om schoonheid, degelijkheid en functionaliteit op een goede manier in elkaar te weven . Dat betekent dat de architect  moet zorgen dat het gebouw de tand des tijds doorstaat, hij zich een weg baant door stapels regels en wetten, binnen budget blijft , zorgen dat de aannemer de kwaliteit levert die afgesproken is en zo kan ik nog wel even doorgaan. Als dat allemaal goed bij elkaar komt, is het goed ontworpen.

Ik geloof echt dat wonen of werken in een goed ontworpen gebouw of straat mensen gelukkiger maakt. En dat ook slecht ontworpen gebouwen gebruikers ongelukkiger maakt.  En dan heb ik het nog niet eens over de mensen bij wie het slecht ontworpen gebouw in de straat staat. Toch lijkt architectuur een elite-discussie, terwijl de stad van ons allemaal is toch? In die zin is het in ons aller belang dat de stad vol komt met met zorg ontworpen en met liefde gemaakte gebouwen. En daar gaat naar mijn idee deze prijs over.

Ik ben architect. Hopelijk kijkt u als lezer door de ‘wij van wc-eend adviseren wc-eend’ heen en zie ik u morgen. 17u bij het RAP architectuurcentrum tegenover de ingang van de Hooglandse kerk. Ben benieuwd wat u nou eigenlijk echt vindt van deze 12 nieuwe projecten, 12 aanwinsten voor de stad.

http://www.rapsite.nl/artikel.php?artikel_id=290

dvda_logo

Patrick Colly, architect en jurylid Leidse Architectuurprijs 2013

Advertenties

serie over cijfers deel 1

Voor het RAP architectuurcentrum ben ik een avond aan het organiseren over de woningmarkt in de deltametropool. Op het eerste gezicht niet een sexy onderwerp en geloof daarnaast dat niemand zich onderdeel voelt van zoiets als ‘woningmarkt’ als wel ‘deltametropool’. Toch zijn we allemaal meer deltametropolitaan dan we denken. Misschien zijn we in Leiden wel het deltametropolitaanst. Maar daar over een andere keer meer. Vandaag gaat het meer over de weetjes aan de randen van deze materie. Want als je dan een beetje aan grasduinen bent in publiek cijfermateriaal over het onderwerp kom je toch af en toe best interessante data tegen. Vandaag deel 1 van een nieuwe serie. Verwondering over cijfers.

Heeft u een auto? Er is niet heel lang geleden [februari 2012] een parkeernorm vastgesteld in de raad. http://decentrale.regelgeving.overheid.nl/cvdr/images/Leiden/i145569.pdf Kern van het document is dat we parkeerplaatsen tekort komen. Ernaast in vetrood alarmerende cijfers:  ‘In de toekomst zal het aantal auto’s in ons land nog verder groeien tussen de 9 en 50%’ . Eronder een staatje dat aangeeft dat er in Leiden de laatste drie jaar steeds 1% minder auto’s waren en dat dat aan de crisis ligt. Dat zal.

Uit de kerncijfers van de gemeente Holland-Rijnland [2012-2013] lijkt echter een heel ander beeld geschetst. In Leiden is er namelijk sinds 2002 een daling te zien van het autobezit. Vorig jaar waren er op 1 januari 2012 43,501 personenauto’s in de gemeente. Dat lijkt een hoop. Toch is dat slechts 0,69 auto per huishouden. Opmerkelijk als je dat tegenover bijvoorbeeld Alphen [1,26 auto’s per huishouden] zet. Nu kun je direct zeggen dat Leiden een studentenstad is en het getal is vertekend. Toch lijkt dat niet zo. Grote steden als Amsterdam kennen een nog veel lager percentage autobezit per huishouden. En ook de gemeenten tegen Leiden aan kennen een getal van rond de 1 auto per huishouden. Leiderdorp [1,0], Oegstgeest [1,0], Voorschoten [1,1], Katwijk [1,0]. Zeer onwetenschappelijke uitspraak, maar wellicht, hoe stedelijker des te minder auto’s nodig [!] per huishouden. Alles is immers om de hoek. Het beleid is meer bouwen binnen in de stad dus meer huishoudens binnen de stadsgrenzen dus meer stedelijkheid. Volgens de redenatie hierboven zou dat betekenen juist minder auto’s per huishouden.

Als we nu weer de parkeernormen erbij pakken lijken die normen nu ineens vrij royaal. Want als er in Leiden 0,69 auto per huishouden is, waarom zou je er volgens deze norm dan zo’n 1,2 moeten maken voor elke koopwoning tussen 65-90m2 in de binnenstad of 1,0 voor elke huurwoning van die afmeting in de binnenstad? En voor diezelfde woningen in de stevenshof 1,5 en 1,3. Dat moet blijkbaar met minder kunnen gezien de kerncijfers?

Overigens. 92% van alle Leidenaren heeft een fiets. 62% daarvan gebruikt hem dagelijks [bron: staat van leiden 2012] . En voor een verplaatsing in de stad gebruikt ca. 60% van alle leidenaren de fiets. Alle zuid-hollanders bij elkaar [kerncijfers statline] fietsen 1/6 van het totaal aantal gereisde kilometers [incl auto, trein, bus, motor, brommer]. Sterker nog. Gemiddeld fietsen we net zoveel kilometers als we met de trein afleggen [3 miljard].

Moeten we daarom niet eens wat meer nadenken over wat fietsen betekenen in onze stad ? Want kan iemand mij een fatsoenlijke fietsparkeerplaats aanwijzen? Gelijk maar beginnen met het ombouwen van autoparkeerplaatsen naar fietsparkeerplaatsen?

Image

Cijfers dus.

Patrick Colly

Leids verdichten, Stevenshof

‘case-study’, stevenshof

Wat gebeurt er als we het bestemmingsplan en beeldkwaliteitplan even loslaten en op micronivo gaan kijken in een willekeurige buurt? Verbetering met 10% meer vloeroppervlak [overheidsbeleid] en 40-80% [genoemd als haalbaar in publicatie prachtig compact NL van rijksadviseurs] verdichten wordt onderzocht.

case study stevenshof

case study stevenshof

De serie ‘LeidsVerdichten’ gaat in op de problematiek van de huidige stedenbouw. Deze problematiek is drieledig.  Ten eerste is er de oproep van de rijksoverheid om binnen de bestaande stadsgrenzen te verdichten / intensiveren. Meer bouwen op minder grond. Bouwen blijft nodig ondanks gelijkstand danwel krimp in sommige gemeentes qua inwonertal omdat er nog groei zit in de benodigde kuubs per persoon. Interessante case-studie, want hoe doen we dat in zo’n oude stad als Leiden. Groeien en bouwen in één van de meest dichtbebouwde binnensteden van Nederland zonder uitbreidingsmogelijkheden? Daarnaast is er hernieuwde waardering voor de bestaande bouw uit het oogpunt van duurzaamheid. Wegwerparchitectuur,  waarin gebouwen minder dan 50 jaar meegaan, kan niet meer worden geaccepteerd. Het hergebruik van bestaande gebouwen is in basis extreem veel duurzamer dan welke sloop-nieuwbouwvariant dan ook. Voorwaarde is wel dat deze gebouwen functioneel bruikbaar zijn en dat de gebouwen kwaliteit hebben en / of een bepaalde cultuurhistorische waarde.

Bijdrage door Patrick Colly

Uit de oude doos: De nieuwe Morsweg

Een groene, compacte stad is de stad van de toekomst. Dat geldt ook voor Leiden. We moeten zoeken naar creatieve en duurzame oplossingen om de schaarse ruimte in de stad de beter te benutten. Als we slim en vooruitstrevend zijn kunnen we Leiden verrijken met meer groen, meer woningen, meer kleine bedrijven, meer kunst, meer speelplaatsen en meer ruimte voor openbaar vervoer en de fiets. Zoals hier op de Morsweg.

Walter van Peijpe

Dit bericht verscheen eerder op http://waltervanpeijpe.com/


							

Uit de oude doos: ‘Nieuw Elan’ in de Mirakelsteeg

Geheel onterecht was er weinig aandacht in de Leidse media over het verheugende feit dat woningcorporatie Portaal in maart 2011 de prijsvraag ‘Nieuw Elan’ won met het ontwerp van Han Dijk, Bart Schrijnen en Emile Revier voor de transformatie van de Mirakelsteeg in Leiden. Het is namelijk een geweldig goed plan dat verdere uitwerking verdient. Het ontwerp kan, als het wordt uitgevoerd, een schoolvoorbeeld worden van succesvol binnenstedelijk bouwen in Leiden.

De ontwerpwedstrijd was uitgeschreven door de woningcorporaties Haag Wonen, Mitros, Com•wonen, Portaal en het Stimuleringsfonds voor Architectuur (SfA). Deelname aan de prijsvraag stond open voor jonge architecten, stedenbouwkundigen, landschapsarchitecten, planologen, sociaal geografen, stadssociologen en deskundigen op het vlak van bewonersparticipatie. De opdracht was om op een vernieuwende, kwalitatieve en gedurfde manier een nieuwe toekomst te schetsen voor buurten uit de jaren ’70 en ’80.

De Mirakelsteeg ligt in het centrum van Leiden, achter de Lange Mare. Het is zo’n typische 70’er – 80’er jaren stadsvernieuwingsbuurt, zoals die er zoveel zijn in Leiden. De architectuur is van matige kwaliteit, er wordt alleen gewoond en geparkeerd en de inrichting van de openbare ruimte is weinig aantrekkelijk. Het ontwerpteam  Dijk, Schrijnen en Revier heeft de locatie bijna chirurgisch bestudeerd en maakt van de Mirakelsteeg weer een levendige, groene en aantrekkelijke buurt: Auto’s verdwijnen onder een groen parkeerdek, bestaande huizen worden energiezuinig gemaakt, de huidige structuur wordt verdicht door het afmaken en toevoegen van huizen en er komt weer een buurtwinkel op de hoek.

Het ontwerp voor de Mirakelsteeg is ook interessant omdat het als voorbeeld kan dienen voor de transformatie van andere stadsvernieuwingsbuurten in het centrum van Leiden. Kortom een fantastisch plan dat laat zien dan met veel creativiteit binnenstedelijk bouwen niet alleen meer aantrekkelijkere woningen oplevert maar ook een  mooie en groene leefomgeving.

Walter van Peijpe

Dit artikel verscheen eerder op http://waltervanpeijpe.com/