Leids verdichten, Stevenshof

‘case-study’, stevenshof

Wat gebeurt er als we het bestemmingsplan en beeldkwaliteitplan even loslaten en op micronivo gaan kijken in een willekeurige buurt? Verbetering met 10% meer vloeroppervlak [overheidsbeleid] en 40-80% [genoemd als haalbaar in publicatie prachtig compact NL van rijksadviseurs] verdichten wordt onderzocht.

case study stevenshof

case study stevenshof

De serie ‘LeidsVerdichten’ gaat in op de problematiek van de huidige stedenbouw. Deze problematiek is drieledig.  Ten eerste is er de oproep van de rijksoverheid om binnen de bestaande stadsgrenzen te verdichten / intensiveren. Meer bouwen op minder grond. Bouwen blijft nodig ondanks gelijkstand danwel krimp in sommige gemeentes qua inwonertal omdat er nog groei zit in de benodigde kuubs per persoon. Interessante case-studie, want hoe doen we dat in zo’n oude stad als Leiden. Groeien en bouwen in één van de meest dichtbebouwde binnensteden van Nederland zonder uitbreidingsmogelijkheden? Daarnaast is er hernieuwde waardering voor de bestaande bouw uit het oogpunt van duurzaamheid. Wegwerparchitectuur,  waarin gebouwen minder dan 50 jaar meegaan, kan niet meer worden geaccepteerd. Het hergebruik van bestaande gebouwen is in basis extreem veel duurzamer dan welke sloop-nieuwbouwvariant dan ook. Voorwaarde is wel dat deze gebouwen functioneel bruikbaar zijn en dat de gebouwen kwaliteit hebben en / of een bepaalde cultuurhistorische waarde.

Bijdrage door Patrick Colly

Kleinschalige lokale voorzieningen

In het GroenLinks-magazine is een discussie gaande over onbeperkte openingstijden voor winkels. De voordelen zijn duidelijk: meer vrijheid en flexibiliteit met dezelfde positieve gevolgen voor de schaarse ruimte in de stad als die van het nieuwe werken. De tegenargumenten zijn dat we juist moeten consuminderen en dat we kleinschalige lokale voorzieningen moeten promoten. Maar, zijn dat wel tegenargumenten?

Artikel in GroenLinks-magazine

Meer consumptie is goed voor de economie èn geeft extra milieudruk. Een welvarend land kan echter ook meer milieuvriendelijke maatregelen nemen. Er zijn mensen die geen extra economie willen. Ik denk dat er geen weg terug is. We moeten door met de vooruitgang, maar dan wel op een groene en eerlijke wijze. Is consumptie dan goed of slecht? Dat hangt er van af. Nutteloze consumptie is slecht voor het milieu, terwijl er geen meerwaarde tegenover staat. Nuttige consumptie geeft meerwaarde zoals werkbesparing of geluk, wat extra tijd en energie geeft om nuttige dingen te doen. Daar worden we welvarender van. Zelf heb ik weinig spullen nodig, maar dat kan ik niet voor anderen bepalen. Het blijkt echter dat 1 op de 4 mensen spullen koopt die ze niet nodig hebben. Deze koopziekte moeten we bestrijden. Het proberen te beperken van onnodige consumptie via openingstijden lijkt me symptoombestrijding en geen oplossing. Op internet gaat het consumeren ook buiten winkeltijden gewoon door.

De weg terug?

Lokale voorzieningen hebben allerlei voordelen. Ik vind een wijk met een winkel op de hoek ook gewoon leuker. Volgens de Tilburgse GroenLinks-fractievoorzitter Paulus Oerlemans zijn verruimde winkeltijden “een ramp voor zelfstandige winkeliers, omdat alleen grootwinkelbedrijven ervan profiteren”. Dat vind ik raar. Als een kleine zelfstandige winkel het moeilijker krijgt bij verruimde openingstijden is er iets mis met het die winkel. Blijkbaar trekt die winkel alleen klanten door de locatie, maar biedt deze verder onvoldoende meerwaarde zoals professioneel advies of persoonlijke service.

Supermarkt en kababzaak in een

De buurtsupermarkt in mijn wijk geeft bijvoorbeeld geen van beide, maar is een slechte kopie van een grote supermarkt, met minder aanbod en slechte service. Aanbiedingen vergeten ze expres in de kassa te zetten waardoor je vaak alsnog de gewone hoge prijs betaalt. Het kan ook anders. De collega’s op mijn werk komen uit de hele wereld en nemen geen gesmeerde boterhammen met kaas mee, maar ze willen ook wel eens wat anders dan het eten uit de kantine. Een keer in de week lopen we naar een supermarktje dat tevens een kebabzaak is om wat te eten. De extreem vriendelijke eigenaar bakt zelf m’n vegetarische Turkse pizza, rekent af en brengt de bestelling naar het zithoekje achterin de winkel. Na zo’n lunch kan ik ontspannen weer aan het werk. Die winkel geeft wel meerwaarde voor mij en de wijk.

Maandagbijdrage van Jochem Lesparre

Nieuw Erfgoed

Nieuw Erfgoed: Leiden krijgt een nieuwe Erfgoednota: Erfgoed071. Alle Leidenaren die cultuurhistorie een warm hart toedragen kunnen hierover meepraten. Centraal staat de vraag: “Hoe benutten we de kansen en kwaliteiten van erfgoed in Leiden, Stad van Ontdekkingen?

Natuurlijk is het beheren van het Leidse culturele erfgoed van groot belang. Daar zullen we het allemaal wel over eens zijn. Niet voor niets wordt in de toekomstvisie ‘Leiden, Stad van Ontdekkingen‘ de ‘historische cultuur’ naast ‘internationale kennis’ gezien als de belangrijkste kwaliteit van Leiden.

archief singel

Zicht op de Boisotkade. Foto: Herman Kleibrink, 10 Oktober 1964.
Beeldbank Regionaal Archief Leiden

Ik ga zeker meepraten over de nota. Ik heb ook al een vraag: “Waar eindigt de cultuurhistorie van Leiden?” Ik heb het idee dat we ons in de waardering van Leids erfgoed teveel richten op de periode voor de tweede wereldoorlog. Ik begrijp dat wel. Veel mensen vinden kunst en cultuur uit die tijd nu eenmaal mooier dan ‘modern’ erfgoed. Maar cultuurhistorie gaat niet over mooi of lelijk. Het gaat over de culturele betekenis van erfgoed voor de stad. Die betekenis kent geen tijd. Nu worden nog te gemakkelijk na-oorlogse gebouwen gesloopt. Ik zal bij Erfgoed071 pleiten voor meer behoud, hergebruik en waardering van ‘modern‘ erfgoed.

Woningaanbod  Te koop  Te huur  Ten Brinke Vastgoedontwikkelaars - Google Chrome

Geplande nieuwbouw aan de Garenmarkt door Ten Brinke Bouw

Maar er is meer. Ik zal ook pleiten voor ‘nieuw‘ erfgoed. Ik ben bezorgd over de  Leidse behoudendheid. Ik heb het idee dat juist de waardering voor bestaand erfgoed ons te veel belemmert in het creëren van eigentijds erfgoed. Gaten in de stad worden opgevuld met historiserende architectuur en Rembrandt blijft eenzaam op zijn voetstuk staan.

Over 50 jaar is er zeker weer een nieuwe erfgoednota. Ik vind het belangrijk dat daarin ook cultuurhistorie uit onze tijd staat. Maar dan moeten we nu wel aan de slag. We hebben nieuwe monumenten nodig voor later. Geef ruimte aan experiment en durf te kiezen voor vernieuwing. Leiden is geen museum maar moet zijn tijd vooruit zijn. We zijn niet voor niets de stad van ontdekkingen!

Rolf_zecc_zwarte_parel_rotterdam

Nieuw erfgoed in Rotterdam: de Zwarte Parel, Zecc Architecten en Studio Rolf.fr
Winnaar publieksprijs Dutch Design Award 2011 en AM NAi prijs 2012

Woensdag 13 maart van 15.00 tot 18.00 uur is de aftrap van Erfgoed071  in Nieuwe Energie (3e Binnenvestgracht 23). Wil je aanwezig zijn, mail dan naar erfgoed071@leiden.nl.

Geplaatst door Walter van Peijpe

Uniek Leiden: de Meelfabriek

Al sinds 1988 staat de mooie Meelfabriek in het oosten van Leiden te verpieteren. Dat is dus zo lang als ik mij kan herinneren. Ik kende de fabriek van buiten doordat ik er vaak langs fietste, van binnen had ik hem wel eens gezien in een kinderserie (“Dag juf, tot morgen”). Daar speelden kinderen in de transportkokers van het graan, die dwars door het hele gebouw lopen. In mijn dromen stelde ik me voor hoe mijn zusjes en ik daar samen speelden. Graag wilde ik het gebouw met eigen ogen zien.

Afgelopen najaar was het zover. Wat een imposant gebouw! Het is bijna geheel uit gewapend beton opgetrokken, en zal de komende honderden jaren stevig blijven staan. Zonde om dit te slopen, ook was daar jarenlang wel sprake van. Hieronder een foto-impressie:

SAMSUNGSAMSUNG SAMSUNG SAMSUNG SAMSUNG SAMSUNG SAMSUNG SAMSUNG SAMSUNG SAMSUNG SAMSUNG SAMSUNG

 

 

 

 

 

 

 

DeMeelfabriek is een verzameling van 13 industriële gebouwen die samen één van de grootste meelfabrieken van Nederland vormden.  Ergens nu, voorjaar 2013, zou begonnen worden aan de transformatie. Er komt van alles, waaronder een wellnesscentre, kantoorruimte en appartementen die in alle hipheid “lofts” genoemd worden. Uiteindelijk zullen mensen er wonen, werken, leren, recreëren, cultuur snuiven en winkelen. Buurtactiviteiten, kinderdagverblijven, restaurants en cafés, gespecialiseerde winkels en winkels voor de alledaagse boodschappen vinden er hun plek. Er komen grote open en overdekte terreinen, nieuwe parken (Singelpark!) en een nieuwe haven. Het klinkt als gentrificatie ten voeten uit, maar hopelijk met genoeg ruimte voor álle Leidenaars.

De ambities liggen hoog. Na 25 jaar is het tijd voor de transformatie! Recessie of niet, let’s get started! Laat de Meelfabriek stapje bij beetje de toekomst krijgen die ze verdient. En laat alle Leidenaars, hip of ouderwets, jong of oud, creatieve klasse of niet, van haar schoonheid genieten. Ik zie het al voor me.

Prescillia van Noort (@PrescilliavN)

Kijk, daarvoor zit ik nou in de politiek: Singelpark Kweektuin

Goed nieuws vandaag: de Vrienden van het Singelpark krijgen een eigen kweektuin. De gemeente Leiden stelt hiervoor tijdelijk de Trafolocatie beschikbaar. Dat is een braakliggend terrein van ruim 2000 m2 op een prominente plek bij Leiden CS. Leidenaren en andere bezoekers van de stad kunnen aan de kweektuin bomen en planten doneren die straks een mooie plek krijgen ergens in het Singelpark.

Ik ben heel blij met dit nieuws. Het is een snelle uitvoering van de GroenLinks motie ‘tijdelijk gebruik’, die bij de behandeling van de herontwikkeling van het Stationsgebied in oktober 2012 werd aangenomen.  Kijk, daarvoor zit ik nou in de politiek. Dank aan wethouder Pieter van Woensel voor zijn daadkracht en natuurlijk veel succes voor de Vrienden van het Singelpark!

De Trafolocatie (beeld © http://www.singelpark.nl/)

Meer informatie over de kweektuin in het artikel hieronder (bron: http://www.singelpark.nl/)

Vrienden Singelpark krijgen eigen kweektuin

De Vrienden van het Singelpark krijgen een eigen kweektuin. Leidenaren en andere bezoekers van de stad kunnen hier bomen en planten doneren die straks een mooie plek krijgen ergens in het Singelpark. Bijvoorbeeld een boom die te groot is geworden voor de eigen voortuin. Of een stekje van een mooie vaste plant met emotionele waarde voor de gever. In de kweektuin worden de bomen en vaste planten verder opgekweekt totdat ze een definitieve bestemming hebben in het park.
Trafolocatie 
De gemeente Leiden stelt de Trafolocatie tijdelijk beschikbaar voor de Singelpark Kweektuin. Dat is een braakliggend terrein van ruim 2000 m2 op een prominente plek tussen Leiden CS, het IBIS Hotel en het oude belastingkantoor, vlak bij de Morssingel. ‘Daar zijn we heel blij mee’, aldus initiatiefnemer Jeroen Maters, bestuurslid van de Vrienden. ‘Het Stationsgebied krijgt er dan meteen een mooiere en groenere uitstraling door. En voor ons is het een mooie, zonnige zichtlocatie.’ Op dit moment wordt het terrein gereed gemaakt om in mei de eerste bomen en planten te kunnen ontvangen.

Ontwerp voor de kweektuin (beeld © http://www.singelpark.nl/)

Planten met een verhaal
‘Het zou geweldig zijn als het Singelpark vol komt te staan met bomen en vaste planten met een verhaal, geschonken door duizenden Leidenaren en bezoekers van de stad’, aldus Jeroen Maters. ‘Het past in het winnende idee om van het Singelpark een zes kilometer lange hortus/arboretum te maken met een rijke kosmopolitische beplanting. Een park voor en door inwoners van de stad.’ Het geld dat normaal naar de aanschaf van bomen en planten zou gaan, kan dan worden gestoken in andere investeringen in het park.
Aanleg en beheer door Vrienden
Vrijwilligers van de Vrienden van het Singelpark zullen de aanleg en het beheer van de kweektuin gaan verzorgen. Het Singelpark is een burgerinitiatief. De Vrienden van het Singelpark willen samen met vele inwoners en organisaties in de stad helpen om van het zes kilometer lange park langs de zeven Leidse singels het langste, mooiste en spannendste stadspark van Nederland te maken.