Tagarchief: architectuur

Romantisch wonen naar eigentijdse maatstaven

nieuw-voscuyl

Wat is historisch mooi? En wat is landhuisstijl? En wat is een luxe herenhuis?  In ieder geval is het niet ‘Nieuw’. Maar dat maakt niet uit: je hebt twee parkeerplaatsen onder het ‘gemeenschappelijk’ plein. O ja, de luxe keuken met een ‘Boretti’ zespitter is niet bij de prijs inbegrepen.

http://voscuyl.mijnnieuwbouwwoning.nl/

http://www.frisiamakelaars.nl/

Hotel Savoy = Villa Allegonda

villa-allegonda-copy1

Naar een ontwerp van Menso Kamerlingh Onnes verbouwde J.J.P. Oud in 1916-1917 de door de Leidse architect Jesse ontworpen ‘Villa Sigrid’, gelegen op een duin in Katwijk aan Zee. J.J.P. Oud’s villa ‘Allegonda‘, met glas-in-lood ramen van Theo van Doesburg, wordt gezien als een vroeg voorbeeld van ‘De Stijl-architectuur‘. [lees ook] De villa heet nu ‘Hotel Savoy‘. Zowel binnen als buiten is weinig meer over van het originele ontwerp. hotel-savoyDe eigenaar van ‘Hotel Savoy’ wil het liefst een nieuw hotel bouwen op het duin, maar de villa is op de gemeentelijke monumentenlijst geplaatst. Er is zelfs een ‘Comité Alllegonda‘ dat zich inzet om de villa weer te herstellen in zijn oorspronkelijke staat. De gemeente Katwijk is enthousiast. Deze nieuwe ‘Villa Allegonda’ zou een enorme cultuurhistorische attractie kunnen worden. Ook Utrecht, de stad van Gerrit Rietveld, ziet in dat de reconstructie van moderne architectuur veel extra toeristen kan trekken. In de Vinex-wijk ‘Leidsche Rijn’ wil de gemeente, in het nog aan te leggen ‘Rietveld Park’, replica’s van beroemde werken van Rietveld bouwen. In Rotterdam staat al, op een hele andere plek dan het origineel, een beroemde replica: ‘Café de Unie’ van J.J.P Oud. Reconstructies van [moderne] monumenten hebben ongetwijfeld een toeristische waarde. De vraag is echter of zij ook een cultuurhistorische waarde hebben. Zijn deze architectonische attracties niet uitsluitend een vorm van city-marketing? Is het wel mogelijk de ‘ziel’ van een gebouw te reconstrueren? Gaat reconstructie niet in tegen de filosofie van het moderne: de vooruitgang?


Buurtmoestuin in Leiden-Zuidwest

img_3388

moestuin-z-w-copy

Leiden-Zuidwest is een goed voorbeeld van een naoorlogse uitbreidingswijk. Het eerste ontwerp voor Zuidwest uit 1948 ging nog uit van de tuinstadgedachte. Het uiteindelijke plan uit 1959 was vooral gebaseerd op de rationele stedenbouw van CIAM. In deze beide stedenbouwkundige visies speelt collectief groen een belangrijke rol. kaart-zw1Nu wordt Zuidwest opnieuw ontwikkeld met als thema: “Mozaïek Zuidwest, wijk vol kansen”. Eén uitgangspunt is het versterken en toegankelijker maken van de onbebouwde ruimte in de wijk [“het inversiemozaïek”]. Opvallend is dat aan het groen geen programma wordt verbonden. Dit lijkt een gemiste kans. De plek waar buurtbewoners elkaar ontmoeten is de openbare [groene] ruimte. Door hieraan een gemeenschappelijke betekenis te geven kan een nieuwe stadsnatuur ontstaan die de saamhorigheid van de buurtbewoners bevordert en de levendigheid van de wijk verrijkt. De ‘buurtmoestuin’ is hiervan een fantastisch voorbeeld.z_w-in-aanbouw

[samples van: Zedz, Banksy, Dirk van den Bosch [mostag], Georg Noordanus/Hendrik-Jan Kldeweij, Maarten van Maanen, Swok, Delta-Marc Maurer-Zedz, CICP, ea, klik op de foto voor een vergroting]

Studenten-bedrijventerrein ‘De Nieuwe Waard’

industrieterrein-de-nieuwe-waard

Veel steden zitten in hun maag met verouderde en vaak verpauperde bedrijventerreinen die niet meer voldoen aan de huidige vraag. Tegelijkertijd wordt aan de randen van de stad het landschap bedreigd door de wens daar nieuwe bedrijventerreinen aan te leggen. Milieudefensie denkt dat er al genoeg beschikbare bedrijventerreinen zijn en is dus tegen deze aanleg. Daarom stelt zij een bouwstop voor, gekoppeld aan een herstructureringsfonds voor bestaande bedrijventerreinen. Dit laatste idee is interessant. Met meer geld is het misschien mogelijk om deze gebieden opnieuw te ontwikkelen. Een verbod op de aanleg van nieuwe bedrijventerreinen is te negatief gedacht. Op vrijdag 6 februari promoveerde landschapsecoloog Robbert Snep aan de universiteit Wageningen op het onderzoek ‘Biodiversity conservation at business sites – options and opportunities’. Volgens hem kunnen bedrijventerreinen een belangrijke rol spelen bij het behoud van natuur en biodiversiteit wanneer zij ‘groener’ worden ingericht. Ecologische beplanting in plaats van ‘bedrijfsgroen’, tijdelijke natuur en groene daken en gevels kunnen voor veel diersoorten een nieuw leefklimaat opleveren. Groene bedrijventerreinen kunnen zelfs, door hun ligging tussen stad en landschap, een bron zijn voor meer stadsnatuur. img_3326Het verouderde bedrijventerrein ‘De Waard‘ in Leiden ligt vlak bij het historische centrum van Leiden en ver van de natuur. De kwaliteit van de architectuur en de openbare ruimte is inferieur. Zelden is kostbare ruimte zo inefficiënt gebruikt als hier. Maar met het geld uit het herstructureringsfonds van Milieudefensie, de inzichten van Robbert Snep en een efficiënter gebruik van de ruimte kan bedrijventerrein ‘De Waard’ een nieuwe toekomst krijgen. Sterker nog: het zou wel eens de spannendste plek van Leiden kunnen worden door het realiseren van een groene studentenwijk boven de bedrijfsgebouwen. De recycle-architectuur in de ‘bovenwijk’ is flexibel, duurzaam en klimaatneutraal. Op de daken zijn moestuinen, picknickplaatsen en ander openbaar groen aangelegd. Studenten hebben baantjes bij de opgeknapte bedrijven in de ‘benedenwijk’ waar de openbare ruimte opnieuw is ingericht. Stadslandbouw, stadsdieren en stadskunst krijgen alle ruimte. Alleen milieuvriendelijk vervoer heeft toegang tot de wijk.  Ook na vijf uur en in het weekend is het een veel bezochte, levendige wijk. ‘De Nieuwe Waard’ is het eerste groene ‘studenten-bedrijventerrein’ van Nederland.

[samples van: Luc Deleu, Banksy, Dirk van den Bosch [mostag], Georg Noordanus/Hendrik-Jan Kldeweij, containerhouse Wellington, ea, klik op de foto voor een vergroting]