Om even helder te zijn. Ik ben geen cijferanalist danwel wetenschapper maar pluk mijn cijfers van websites die ik vertrouw en verwonder me. Deze keer http://vois.datawonen.nl/, de website over de volkshuisvestingscijfers.
Twee dingen vallen op. Ten eerste groeien de eenpersoonshuishoudens nogal. Dat heeft te maken met de groei van de groep 65+ en van 55-64, de grijze golf. Maar blijkbaar ook met een grotere groep van mensen onder de 25 die alleen gaan wonen. Als we iets te snel dor de bocht vliegen noemen we ze de student en verklaren we de grote vraag naar studentenwoningen. Tot zover oud nieuws.
Het tweede ding hoor je eigenlijk nooit iets over. De groep 65+-ers met thuiswonende kinderen. Deze is de laatste paar jaar met een kwart toegenomen tot 1,3% van alle Nederlandse huishoudens. Of andersom, ouders die weer bij hun kinderen intrekken. Dat is dus minder op de honderd huishoudens. Kunnen zorgissues zijn, maar ik hou het op Italiaanse toestanden.
Nou heb ik daar de ouders niet naar, maar er flitsen allerlei ultragezellige Italiaanse films met riante familieappartementen midden in Milaan door mijn hoofd. Een lange, lange, hal waar je een rondje met je fiets met zijwielen kunt draaien met aan weerszijden 12 deuren met evenveel vertrekken die dan ook weer elk met een deur zijn geschakeld zodat je als klein kind oneindig rondjes kan rennen door het hele huis. Grootouders, ouders en kinderen eigen badkamer en een eigen leefruimte. Oma’s die oppassen op de kinderen, terwijl een pan saus staat te pruttelen. De familie die eens per week komt eten waarbij de tafel drie kamers beslaat. Dit is dus allemaal in ons koude kikkerlandje aan de gang blijkbaar. Of, nuja. Dat zou toch best kunnen.
fragment sophia loren in ‘una giornata particulara’
Koen Haer
leidseruimte
Walter van Peijpe
LEIDSE RUIMTE 