Sociale innovatie: durven we ’t aan?

PRPZ flyer cover kleinVandaag organiseerde uitgeverij Trancity een collegemarathon over de verwevenheid van de publieke ruimte met de publieke zaak. Deze speciale dag vond – zeer toepasselijk – plaats in de Heilige Hart-kerk in de Haagse Schilderswijk, waar tegenwoordig een Multicultureel Ontmoetingscentrum gevestigd is. 8 veelzijdige sprekers deelden hun visie op de huidige ontwikkelingen in het debat over de publieke zaak. Als het gaat om Leidse Ruimte heeft vooral één verhaal mij geïnspireerd. Chris Sigaloff, voorzitter van denktank Kennisland, hield een pleidooi voor sociale innovatie. Veel mensen denken nog dat ‘innovatie’ alleen te maken heeft met het ontwikkelen van vernieuwende producten, R&D- strategieën of patenten,  maar volgens Sigaloff gaat ‘innovatie’ juist om heel iets anders…

Sociale innovatie betekent dat we anders (leren) omgaan met maatschappelijke vraagstukken. We kunnen ons hele systeem weer optuigen rondom economische groei en meegaan in de ratrace om topsalarissen, tophypotheken en toplocaties, maar we kunnen groei ook gaan zien in een ander licht. Hoe zou onze maatschappij eruit zien als we ons niet uitsluitend richten op economische groei, maar ook op sociale en duurzame groei?

Einstein zei al: “Today’s problems won’t be solved by the logics that produced them,”, dus waarom zouden wij wél proberen om huidige problemen aan te pakken met oplossingen van gisteren?

Sigaloff deed vier suggesties, met name aan gemeenten, die ons kunnen helpen om sociale innovatie – of het anders omgaan met sociale vraagstukken – te versterken:

  1. Investeer in nieuwe vaardigheden en nieuwe manieren van werken. Zo organiseren de Universiteit van Amsterdam, Hivos en Kennisland samen bijvoorbeeld een zogenaamde Sociale Innovatie Safari, waar maatschappelijk werkers, ondernemers, onderzoekers uit de hele wereld samenwerken om daadwerkelijke sociale problemen op te lossen;
  2. Maak ruimte voor experimenten! Creëer plekken waar nieuwe oplossingen uitgeprobeerd kunnen worden, en waar fouten gemaakt kunnen en mogen worden;
  3. Verminder de democratie. Zo is de Kafkabrigade opgericht om bureaucratische toestanden te onderzoeken waar geen touw meer aan vast te knopen is;
  4. Smeed collectieven. Bind mensen bijelkaar en creëer netwerken van mensen die samen tot nieuwe intiatieven zouden kunnen komen.

Wat zou Leiden kunnen of willen doen met deze suggesties? Durven wij ’t aan om na te denken of nieuwe oplossingen, of houden we het liever bij het oude? Durven wij nieuwe spelers te betrekken bij de stad? Open te staan voor andere mensen, ideeën en opvattingen? En hebben wij het lef om samen te werken aan een ‘Leiden’ waar we met z’n allen prettig kunnen leven?

Bijdrage van Simone Pekelsma (@simonepekelsma)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s