Auteursarchief: leidseruimte

Leiden als ideale studentenstad?

Wonen in de ideale studentenstad. Dat was het centrale thema van een bijeenkomst vandaag in Pakhuis de Zwijger in Amsterdam. Net als Leiden moet Amsterdam een groot aantal studenten huisvesten, en dat blijkt niet altijd even eenvoudig. De onzekerheid rondom een nieuw puntensysteem voor huurwoningen – mogelijk op basis van de WOZ-waarde – heeft er bovendien voor gezorgd dat investeerders menig project voor nieuwe studentenhuisvesting tijdelijk in de ijskast zetten.

Volgens Vincent Buitenhuis van Kences, de brancheorganisatie voor studentenhuisvesting, zal de productie van nieuwe studentenwoningen zelfs – tot bekendmaking van de definitieve plannen op Prinsjesdag – grotendeels stil komen te liggen. Kunnen we deze tijd in Leiden niet nuttig gebruiken om na te denken over de woontoekomst van studenten in onze stad? Want hoe zien wij die eigenlijk?

Student is goed voor de stad
Roland Duong, ook bekend van het populaire VPRO-programma Slag om Nederland had een opmerkelijke kijk op studentenhuisvesting in Nederland. “Onderzoek van TNO heeft aangetoond dat investeringen in studenten per student 25.000 Euro opleveren voor de regionale economie. Waarom vormen zij dan geen integraal onderdeel van beleid?” Volgens Duong ligt dit aan het feit dat studenten geen zieligheidsfactor hebben. Ze redden zich wel, is het idee. Toch gelooft Duong dat studenten best een steuntje in de rug kunnen gebruiken. Dit is ook goed voor steden zelf, want “studenten kunnen een belangrijke brugfunctie vormen tussen verschillende bevolkingsgroepen, en de leefbaarheid van een wijk vergroten,” meent Duong. Vicevoorzitter van het College van Bestuur van de UvA en HvA, Paul Doop, is het daar helemaal mee eens. “Studenten vormen een nieuwe energie in de stad. Zij zijn de bubbels in de champagne, en vormen de  levensader van de universiteit. Universiteiten hebben de studenten nodig om concurrerend te zijn.”

Inspiratie voor nieuwe vormen van studentenhuisvesting
Als studenten zo belangrijk zijn voor steden en universiteiten, zowel op het vlak van economie, cultuur en leefbaarheid dan moeten zij uiteraard ook goed gehuisvest worden. Helaas is die huisvesting in deze tijden van crisis niet eenvoudig. Gelukkig zijn er wel al een hoop interessante – met name  private – partijen zich die over dit vraagstuk hebben gebogen en met nieuwe voorstellen zijn gekomen. Een selectie uit de workshop ‘Initiatieven voor de toekomst’…zijn dit ook ideeën waar Leiden iets mee zou kunnen?

The Student Hotel
The Student Hotel in Rotterdam, Amsterdam, Den Haag en Luik (BE) biedt volledig gemobileerde kamers en allerlei extra diensten aan (met name internationale) studenten.Het ‘hotel’ heeft diverse type kamers die voor een flexibele periode van maximaal een jaar beschikbaar zijn. Nadeel…de kamers zijn vrij prijzig (vanaf 650 Euro p/m) en bevorderen niet direct de integratie van internationale studenten in de stad.

Bekijk een filmpje op YouTube over de eerste dag dat studenten konden inchecken in het Rotterdamse Student Hotel.

WOODStacker

straat plus verlengdWOODstacker bouwt modulaire, flexibele pre-fab units van hout die stapelbaar, en naar eigen zeggen gezond zijn. De units zijn zeer geschikt voor studentenhuisvesting, maar zijn ook toepasbaar voor andere doeleinden. Het ontwerp biedt kansen voor zowel de bouw van campussen als binnenstedelijke inbreiding. Wederom het grote nadeel: de prijs. Een zelfstandige woonruimte in een nieuw project in Amsterdam kost bijvoorbeeld 530 Euro.

Leids verdichten, Stevenshof

‘case-study’, stevenshof

Wat gebeurt er als we het bestemmingsplan en beeldkwaliteitplan even loslaten en op micronivo gaan kijken in een willekeurige buurt? Verbetering met 10% meer vloeroppervlak [overheidsbeleid] en 40-80% [genoemd als haalbaar in publicatie prachtig compact NL van rijksadviseurs] verdichten wordt onderzocht.

case study stevenshof

case study stevenshof

De serie ‘LeidsVerdichten’ gaat in op de problematiek van de huidige stedenbouw. Deze problematiek is drieledig.  Ten eerste is er de oproep van de rijksoverheid om binnen de bestaande stadsgrenzen te verdichten / intensiveren. Meer bouwen op minder grond. Bouwen blijft nodig ondanks gelijkstand danwel krimp in sommige gemeentes qua inwonertal omdat er nog groei zit in de benodigde kuubs per persoon. Interessante case-studie, want hoe doen we dat in zo’n oude stad als Leiden. Groeien en bouwen in één van de meest dichtbebouwde binnensteden van Nederland zonder uitbreidingsmogelijkheden? Daarnaast is er hernieuwde waardering voor de bestaande bouw uit het oogpunt van duurzaamheid. Wegwerparchitectuur,  waarin gebouwen minder dan 50 jaar meegaan, kan niet meer worden geaccepteerd. Het hergebruik van bestaande gebouwen is in basis extreem veel duurzamer dan welke sloop-nieuwbouwvariant dan ook. Voorwaarde is wel dat deze gebouwen functioneel bruikbaar zijn en dat de gebouwen kwaliteit hebben en / of een bepaalde cultuurhistorische waarde.

Bijdrage door Patrick Colly

Kleinschalige lokale voorzieningen

In het GroenLinks-magazine is een discussie gaande over onbeperkte openingstijden voor winkels. De voordelen zijn duidelijk: meer vrijheid en flexibiliteit met dezelfde positieve gevolgen voor de schaarse ruimte in de stad als die van het nieuwe werken. De tegenargumenten zijn dat we juist moeten consuminderen en dat we kleinschalige lokale voorzieningen moeten promoten. Maar, zijn dat wel tegenargumenten?

Artikel in GroenLinks-magazine

Meer consumptie is goed voor de economie èn geeft extra milieudruk. Een welvarend land kan echter ook meer milieuvriendelijke maatregelen nemen. Er zijn mensen die geen extra economie willen. Ik denk dat er geen weg terug is. We moeten door met de vooruitgang, maar dan wel op een groene en eerlijke wijze. Is consumptie dan goed of slecht? Dat hangt er van af. Nutteloze consumptie is slecht voor het milieu, terwijl er geen meerwaarde tegenover staat. Nuttige consumptie geeft meerwaarde zoals werkbesparing of geluk, wat extra tijd en energie geeft om nuttige dingen te doen. Daar worden we welvarender van. Zelf heb ik weinig spullen nodig, maar dat kan ik niet voor anderen bepalen. Het blijkt echter dat 1 op de 4 mensen spullen koopt die ze niet nodig hebben. Deze koopziekte moeten we bestrijden. Het proberen te beperken van onnodige consumptie via openingstijden lijkt me symptoombestrijding en geen oplossing. Op internet gaat het consumeren ook buiten winkeltijden gewoon door.

De weg terug?

Lokale voorzieningen hebben allerlei voordelen. Ik vind een wijk met een winkel op de hoek ook gewoon leuker. Volgens de Tilburgse GroenLinks-fractievoorzitter Paulus Oerlemans zijn verruimde winkeltijden “een ramp voor zelfstandige winkeliers, omdat alleen grootwinkelbedrijven ervan profiteren”. Dat vind ik raar. Als een kleine zelfstandige winkel het moeilijker krijgt bij verruimde openingstijden is er iets mis met het die winkel. Blijkbaar trekt die winkel alleen klanten door de locatie, maar biedt deze verder onvoldoende meerwaarde zoals professioneel advies of persoonlijke service.

Supermarkt en kababzaak in een

De buurtsupermarkt in mijn wijk geeft bijvoorbeeld geen van beide, maar is een slechte kopie van een grote supermarkt, met minder aanbod en slechte service. Aanbiedingen vergeten ze expres in de kassa te zetten waardoor je vaak alsnog de gewone hoge prijs betaalt. Het kan ook anders. De collega’s op mijn werk komen uit de hele wereld en nemen geen gesmeerde boterhammen met kaas mee, maar ze willen ook wel eens wat anders dan het eten uit de kantine. Een keer in de week lopen we naar een supermarktje dat tevens een kebabzaak is om wat te eten. De extreem vriendelijke eigenaar bakt zelf m’n vegetarische Turkse pizza, rekent af en brengt de bestelling naar het zithoekje achterin de winkel. Na zo’n lunch kan ik ontspannen weer aan het werk. Die winkel geeft wel meerwaarde voor mij en de wijk.

Maandagbijdrage van Jochem Lesparre

Nieuw Erfgoed

Nieuw Erfgoed: Leiden krijgt een nieuwe Erfgoednota: Erfgoed071. Alle Leidenaren die cultuurhistorie een warm hart toedragen kunnen hierover meepraten. Centraal staat de vraag: “Hoe benutten we de kansen en kwaliteiten van erfgoed in Leiden, Stad van Ontdekkingen?

Natuurlijk is het beheren van het Leidse culturele erfgoed van groot belang. Daar zullen we het allemaal wel over eens zijn. Niet voor niets wordt in de toekomstvisie ‘Leiden, Stad van Ontdekkingen‘ de ‘historische cultuur’ naast ‘internationale kennis’ gezien als de belangrijkste kwaliteit van Leiden.

archief singel

Zicht op de Boisotkade. Foto: Herman Kleibrink, 10 Oktober 1964.
Beeldbank Regionaal Archief Leiden

Ik ga zeker meepraten over de nota. Ik heb ook al een vraag: “Waar eindigt de cultuurhistorie van Leiden?” Ik heb het idee dat we ons in de waardering van Leids erfgoed teveel richten op de periode voor de tweede wereldoorlog. Ik begrijp dat wel. Veel mensen vinden kunst en cultuur uit die tijd nu eenmaal mooier dan ‘modern’ erfgoed. Maar cultuurhistorie gaat niet over mooi of lelijk. Het gaat over de culturele betekenis van erfgoed voor de stad. Die betekenis kent geen tijd. Nu worden nog te gemakkelijk na-oorlogse gebouwen gesloopt. Ik zal bij Erfgoed071 pleiten voor meer behoud, hergebruik en waardering van ‘modern‘ erfgoed.

Woningaanbod  Te koop  Te huur  Ten Brinke Vastgoedontwikkelaars - Google Chrome

Geplande nieuwbouw aan de Garenmarkt door Ten Brinke Bouw

Maar er is meer. Ik zal ook pleiten voor ‘nieuw‘ erfgoed. Ik ben bezorgd over de  Leidse behoudendheid. Ik heb het idee dat juist de waardering voor bestaand erfgoed ons te veel belemmert in het creëren van eigentijds erfgoed. Gaten in de stad worden opgevuld met historiserende architectuur en Rembrandt blijft eenzaam op zijn voetstuk staan.

Over 50 jaar is er zeker weer een nieuwe erfgoednota. Ik vind het belangrijk dat daarin ook cultuurhistorie uit onze tijd staat. Maar dan moeten we nu wel aan de slag. We hebben nieuwe monumenten nodig voor later. Geef ruimte aan experiment en durf te kiezen voor vernieuwing. Leiden is geen museum maar moet zijn tijd vooruit zijn. We zijn niet voor niets de stad van ontdekkingen!

Rolf_zecc_zwarte_parel_rotterdam

Nieuw erfgoed in Rotterdam: de Zwarte Parel, Zecc Architecten en Studio Rolf.fr
Winnaar publieksprijs Dutch Design Award 2011 en AM NAi prijs 2012

Woensdag 13 maart van 15.00 tot 18.00 uur is de aftrap van Erfgoed071  in Nieuwe Energie (3e Binnenvestgracht 23). Wil je aanwezig zijn, mail dan naar erfgoed071@leiden.nl.

Geplaatst door Walter van Peijpe

Uniek Leiden: de Meelfabriek

Al sinds 1988 staat de mooie Meelfabriek in het oosten van Leiden te verpieteren. Dat is dus zo lang als ik mij kan herinneren. Ik kende de fabriek van buiten doordat ik er vaak langs fietste, van binnen had ik hem wel eens gezien in een kinderserie (“Dag juf, tot morgen”). Daar speelden kinderen in de transportkokers van het graan, die dwars door het hele gebouw lopen. In mijn dromen stelde ik me voor hoe mijn zusjes en ik daar samen speelden. Graag wilde ik het gebouw met eigen ogen zien.

Afgelopen najaar was het zover. Wat een imposant gebouw! Het is bijna geheel uit gewapend beton opgetrokken, en zal de komende honderden jaren stevig blijven staan. Zonde om dit te slopen, ook was daar jarenlang wel sprake van. Hieronder een foto-impressie:

SAMSUNGSAMSUNG SAMSUNG SAMSUNG SAMSUNG SAMSUNG SAMSUNG SAMSUNG SAMSUNG SAMSUNG SAMSUNG SAMSUNG

 

 

 

 

 

 

 

DeMeelfabriek is een verzameling van 13 industriële gebouwen die samen één van de grootste meelfabrieken van Nederland vormden.  Ergens nu, voorjaar 2013, zou begonnen worden aan de transformatie. Er komt van alles, waaronder een wellnesscentre, kantoorruimte en appartementen die in alle hipheid “lofts” genoemd worden. Uiteindelijk zullen mensen er wonen, werken, leren, recreëren, cultuur snuiven en winkelen. Buurtactiviteiten, kinderdagverblijven, restaurants en cafés, gespecialiseerde winkels en winkels voor de alledaagse boodschappen vinden er hun plek. Er komen grote open en overdekte terreinen, nieuwe parken (Singelpark!) en een nieuwe haven. Het klinkt als gentrificatie ten voeten uit, maar hopelijk met genoeg ruimte voor álle Leidenaars.

De ambities liggen hoog. Na 25 jaar is het tijd voor de transformatie! Recessie of niet, let’s get started! Laat de Meelfabriek stapje bij beetje de toekomst krijgen die ze verdient. En laat alle Leidenaars, hip of ouderwets, jong of oud, creatieve klasse of niet, van haar schoonheid genieten. Ik zie het al voor me.

Prescillia van Noort (@PrescilliavN)