Auteursarchief: leidseruimte

Groendaksubsidie

Herenstraat, Leliestraat, Pioenstraat bestaand

Waarom geen groendaksubsidie in Leiden? Een aantal Nederlandse gemeenten subsidiëren groendaken. Rotterdam subsidieert bijvoorbeeld €25-30/m2, terwijl je al een groendak zou kunnen laten aanleggen voor €45/m2 op een bestaand dak, zie http://www.rotterdam.nl/eCache/TER/10/13/912.html .
De voordelen, betere isolatie/waterberging/esthetisch, zijn zeer voor de hand liggend http://nl.wikipedia.org/wiki/Groen_dak . De vraag rijst dan ook waarom we in Leiden niet zo’n regeling kennen?

een bijdrage door Patrick Colly

Herenstraat, Leliestraat, Pioenstraat vergroend

LEEG 8

Leeg 8: winkelpand Breestraat

leeg 1, leeg 2, leeg 3, leeg 4, leeg 5, leeg 6, leeg 7

Stichting ‘LeidsHout’

Foto: Emile van Aelst

Leiden heeft een probleem met bomen. We kappen er teveel en we planten er te weinig terug. Afgesproken is dat gekapte bomen één op één gecompenseerd worden met nieuwe bomen ergens anders in de stad. Financieel is deze regeling afgedekt in het bomenfonds. Hierin zit inmiddels een flinke hoeveelheid geld die niet gebruikt wordt. GroenLinks Leiden stelde hier op 25 maart 2011 schriftelijke vragen over aan het college. GroenLinks wilde graag weten hoeveel bomen er nog gecompenseerd moeten worden en hoeveel geld er in het bomenfonds zit. Eerder, bij de behandeling van de Bestuursrapportage 2010, werd een motie van de ChristenUnie met algemene stemmen aanvaard. Deze motie verzoekt het college om voor de behandeling van de jaarrekening 2010 met een nieuw plan van aanpak te komen voor het niet functionerende bomenfonds. De gemeente heeft dus nog tot juni 2011 de tijd om met een goed voorstel te komen. Ik wacht in spanning af.

Maar naast bovenstaande ‘boomcompensatiezorg’ heeft de ontbossing van Leiden ook een andere interessante component: wat gebeurt er eigenlijk met de gekapte bomen? Mijn vermoeden is dat deze in de versnipperaar terecht komen. En dat is natuurlijk zonde. Veel gekapte bomen zijn prima bruikbaar als leverancier van ‘stadshout’. Hergebruik van stadsbomen is niet alleen duurzaam maar ook goed voor de locale economie. Amsterdam heeft inmiddels een Stichting Stadshout en ook in Utrecht, Groningen en Den Haag zijn initiatieven die het gebruik van ‘stadshout’ als duurzaam bouwmateriaal ontdekt hebben. Het wachten is nu dus op Leiden. Sloopbomen hebben we genoeg en er zit zat geld in het bomenfonds om een ‘Stichting LeidsHout’ te ondersteunen bij de oprichting.

Lees hier meer over ‘stadshout’

Walter van Peijpe

‘LeidsVerdichten’ / Oude Rijn

‘case-study’, Oude Rijn

Wat gebeurt er als we het bestemmingsplan en beeldkwaliteitplan even loslaten en op micronivo gaan kijken in een willekeurige straat? Verbetering  met 10% meer vloeroppervlak [overheidsbeleid] en 40-80% [genoemd als haalbaar in publicatie prachtig compact NL van rijksadviseurs] verdichten wordt onderzocht.

De serie ‘LeidsVerdichten’ gaat in op de problematiek van de huidige stedenbouw. Deze problematiek is drieledig.  Ten eerste is er de oproep van de rijksoverheid om binnen de bestaande stadsgrenzen te verdichten / intensiveren. Meer bouwen op minder grond. Bouwen blijft nodig ondanks gelijkstand danwel krimp in sommige gemeentes qua inwonertal omdat er nog groei zit in de benodigde kuubs per persoon. Interessante case-studie, want hoe doen we dat in zo’n oude stad als Leiden. Groeien en bouwen in één van de meest dichtbebouwde binnensteden van Nederland zonder uitbreidingsmogelijkheden? Daarnaast is er hernieuwde waardering voor de bestaande bouw uit het oogpunt van duurzaamheid. Wegwerparchitectuur,  waarin gebouwen minder dan 50 jaar meegaan, kan niet meer worden geaccepteerd. Het hergebruik van bestaande gebouwen is in basis extreem veel duurzamer dan welke sloop-nieuwbouwvariant dan ook. Voorwaarde is wel dat deze gebouwen functioneel bruikbaar zijn en dat de gebouwen kwaliteit hebben en / of een bepaalde cultuurhistorische waarde.

‘LeidsVerdichten’1, ‘LeidsVerdichten’ 2

Bijdrage door Patrick Colly

Transition Towns

 Op internet kwam ik de term transitie voor het eerst tegen, een transitiedorp/stad is een lokale gemeenschap die zelf het initiatief neemt om de manier van werken, wonen en leven duurzamer te maken. Het is een antwoord op de dubbele problematiek van piekolie en klimaatverandering. De laatste is natuurlijk al duidelijk aanwezig in de media en hier wordt veel onderzoek naar gedaan. Piekolie is echter een begrip waar nog niet iedereen van gehoord heeft. Terwijl dit in het tijdperk van steeds afnemende beschikbaarheid van fossiele brandstoffen, de sociale en economische stabiliteit op de proef zal stellen die juist essentieel is als we de bedreiging van klimaatverandering willen aanpakken. Het is tevens een hele leuke manier om de CO2-voetafdruk te verkleinen. Voor mij ligt nu de Basishandleiding Transition Towns, geschreven door Ben Brangwyn en Rob Hopkins. Het is een boekje dat bedoeld is mensen te informeren, te inspireren, te ondersteunen en te trainen om zelf een transitie-netwerk op te zetten. Het lijkt mij leuk om hier mee aan slag te gaan. Het past mijn inziens goed bij onze kijk op het samenbrengen van wonen, werken, leven, natuur in de stad Leiden. In mijn volgende posts zal ik hier verder op in gaan.

Koen Haer