Categorie archief: Politiek

Een gemiste kans: de Leidse Architectuurprijs 2011

Zaterdag 25 juni werd op de Dag van de Architectuur, voor de eerste keer de Leidse Architectuurprijs uitgereikt. Een vakjury had tien Leidse gebouwen die recent in gebruik zijn genomen, genomineerd. Het publiek kon via internet stemmen op één van deze  gebouwen. Winnaar werd de renovatie van de Sterrewacht door het Leidse architectenburo Veldman, Rietbroek, Smit.

De Sterrewacht is een belangrijk gebouw in de Leidse cultuurhistorie maar is in de loop der tijd zwaar verwaarloosd. Mede dankzij een rijkssubsidie van € 2,8 miljoen kon het rijksmonument worden gerenoveerd. En inderdaad het resultaat is prachtig en een absolute aanwinst voor de stad. Maar is deze renovatie ook de eerste Leidse Architectuurprijs waard?

Er staan in Leiden ongeveer 3000 monumenten. De Leidse historische binnenstad is misschien wel de belangrijkste kwaliteit van de stad en een ‘unique selling point’ voor het aantrekken van toeristen, bedrijven en instellingen en daarmee een motor van de lokale economie. Terecht wordt dit cultuurhistorisch erfgoed goed bewaakt en wordt er in de meeste gevallen geïnvesteerd in het behoud en versterken hiervan.

Maar Leiden is meer dan een historische binnenstad die geconserveerd moet worden. Leiden is ook de Stad van Ontdekkingen, een moderne stad die in ontwikkeling concurreert met andere steden in de Randstad, Nederland en Europa.  Een stad die, als zij wil meedoen in deze globale concurrentiestrijd, moet meegaan met haar tijd en daar zelfs op vooruit moet lopen. De Leidse kenniseconomie vraagt om een innovatieve en een vooruitstrevende stadscultuur.

Leiden stond nooit echt bekend om de kwaliteit van haar moderne architectuur. In de meeste architectuurgidsen over hedendaagse architectuur komt Leiden nog niet voor. Maar met de recente ontwikkeling van de woonwijken Roomburg en Nieuw Leyden, het Bio Science Park en enkele grotere gebouwen is de kwaliteit van de Leidse moderne architectuur de laatste jaren enorm  toegenomen.

De bedoeling van de Leidse Architectuurprijs is om deze kwaliteit van de moderne architectuur in Leiden in de publiciteit te brengen. Zo kan Leiden laten zien dat zij niet alleen een conserverende maar ook een vooruitstrevende stadscultuur heeft. Het is dan ook jammer dat de Sterrewacht door de vakjury genomineerd is  voor de Leidse Architectuurprijs. De Sterrewacht is een mooi project maar het is geen goede ambassadeur voor de moderne architectuur van Leiden. Daarmee is deze eerste Leidse Architectuurprijs een gemiste kans en een verkeerd signaal naar de buitenwereld. 

foto’s via site surveymonkey

‘Nieuw Elan’ in de Mirakelsteeg

Geheel onterecht was er weinig aandacht in de Leidse media over het verheugende feit dat woningcorporatie Portaal in maart 2011 de prijsvraag ‘Nieuw Elan’ won met het ontwerp van Han Dijk, Bart Schrijnen en Emile Revier voor de transformatie van de Mirakelsteeg in Leiden. Het is namelijk een geweldig goed plan dat verdere uitwerking verdient. Het ontwerp kan, als het wordt uitgevoerd, een schoolvoorbeeld worden van succesvol binnenstedelijk bouwen in Leiden.

De ontwerpwedstrijd was uitgeschreven door de woningcorporaties Haag Wonen, Mitros, Com•wonen, Portaal en het Stimuleringsfonds voor Architectuur (SfA). Deelname aan de prijsvraag stond open voor jonge architecten, stedenbouwkundigen, landschapsarchitecten, planologen, sociaal geografen, stadssociologen en deskundigen op het vlak van bewonersparticipatie. De opdracht was om op een vernieuwende, kwalitatieve en gedurfde manier een nieuwe toekomst te schetsen voor buurten uit de jaren ’70 en ’80.

De Mirakelsteeg ligt in het centrum van Leiden, achter de Lange Mare. Het is zo’n typische 70’er – 80’er jaren stadsvernieuwingsbuurt, zoals die er zoveel zijn in Leiden. De architectuur is van matige kwaliteit, er wordt alleen gewoond en geparkeerd en de inrichting van de openbare ruimte is weinig aantrekkelijk. Het ontwerpteam  Dijk, Schrijnen en Revier heeft de locatie bijna chirurgisch bestudeerd en maakt van de Mirakelsteeg weer een levendige, groene en aantrekkelijke buurt: Auto’s verdwijnen onder een groen parkeerdek, bestaande huizen worden energiezuinig gemaakt, de huidige structuur wordt verdicht door het afmaken en toevoegen van huizen en er komt weer een buurtwinkel op de hoek.

Het ontwerp voor de Mirakelsteeg is ook interessant omdat het als voorbeeld kan dienen voor de transformatie van andere stadsvernieuwingsbuurten in het centrum van Leiden. Kortom een fantastisch plan dat laat zien dan met veel creativiteit binnenstedelijk bouwen niet alleen meer aantrekkelijkere woningen oplevert maar ook een  mooie en groene leefomgeving.

Spontane stadsinrichting

collage Walter van Peijpe

 

De openbare ruimte

Begin maart maakte het college bekend iets te willen doen aan de kwaliteit van de openbare ruimte. Hiervoor is de ’ontwerp-kadernota kwaliteit openbare ruimte 2025’ opgesteld. Deze nota stelt voor de komende 15 jaar de uitgangspunten vast voor de ontwikkeling, inrichting en het beheer van de openbare ruimte. Het college wil meer rust en samenhang, die moet ontstaan door duurzaamheid en standaardisatie bij de stadsinrichting

Deze keuze voor duurzaamheid en standaardisatie is niet verrassend. De nota bouwt voort op de oplossingen en materialen die zich in Leiden al bewezen hebben. Het past dus goed bij de uitgangspunten van het programma Binnenstad, waarin een strategie van conserveren de kwaliteit van de historische binnenstad moet vergroten. Daar is op zich niets mis mee en veel mensen zullen rust en samenhang in de openbare ruimte wel waarderen.

Het openbare leven

Maar daarmee zijn we er natuurlijk nog niet. De openbare ruimte is meer dan nette bankjes, rustieke lantaarns en mooie klinkers. In de openbare ruimte speelt zich immers het openbare leven af dat van dag tot dag en van plek tot plek verschillend is. Zelfs een historische binnenstad verandert met de tijd en de manier waarop mensen de stad beleven en gebruiken zal over een paar jaar anders zijn dan nu. Een stad leeft en dus zal ook de inrichting van de openbare ruimte mee moeten veranderen met actuele stedelijke en maatschappelijke ontwikkelingen. Dit vraagt om tijdelijkheid, uniciteit en flexibiliteit bij de stadsinrichting

De uitdaging

Deze twee inrichtingsprincipes, duurzaam/gestandaardiseerd tegenover tijdelijk/uniek, kunnen natuurlijk prima naast elkaar bestaan. Voor het eerste inrichtingsprincipe is de nota een geschikt toetsingskader. Het tweede inrichtingsprincipe is echter niet in een nota te vatten. Hiervoor is juist spontaniteit en creativiteit nodig. Dat is een mooie uitdaging voor de gemeente Leiden.

Misschien kunnen stadsgebruikers hierbij helpen door met inrichtingsvoorstellen te komen. Zij beleven immers de openbare ruimte het meest. Een goed bestaand voorbeeld hiervan is het Stadslab. Het is dan wel de taak van de gemeente om deze initiatieven de ruimte te geven, de goede plannen te selecteren en ze vervolgens snel uit te voeren.

Inspiratie

Op de site BXL100 staan prachtige voorbeelden van creatieve, unieke, virtuele transformaties van openbare ruimtes in Brussel. Wellicht kunnen deze voorbeelden het college inspireren en hen overhalen ook in Leiden ruimte te geven aan ‘spontane stadsinrichting’.

foto’s door BXL100

Tomaten in de Zeeheldenbuurt

SP spandoek in de Zeeheldenbuurt

Duidelijkheid kan de Leidse SP niet ontzegd worden. De SP is per definitie tegen sloop in de Zeeheldenbuurt. Dit standpunt wordt kracht bijgezet met een aantal spandoeken in de wijk en een grote hoeveelheid SP-posters achter de ramen met de slogan ‘Slopen = Bezopen’. De SP laat hiermee zien dat zij een echte actiepartij is. Dat is haar goed recht. Maar is deze actie niet wat vooringenomen en wellicht zelfs contraproductief?

Het voornemen van Portaal om vrijwel haar hele woningbezit in de wijk te slopen en te vervangen door nieuwbouw veroorzaakt grote onrust in de wijk. Dat is begrijpelijk. Het zou een enorme ingreep betekenen in een typischs Leidse volksbuurt met een, in alle opzichten, hechte samenhang. Ik heb dan ook grote twijfels bij dit voornemen van Portaal.

Maar het is ook duidelijk dat er iets moet gebeuren met ‘De Waard’. Veel huurwoningen in de Zeeheldenbuurt voldoen niet meer aan de eisen van deze tijd en hebben te maken met groot achterstallig onderhoud. Het verouderde bedrijventerrein is toe aan een grondige herstructurering. Om alle toekomstige ontwikkelingen te combineren en te structuren wordt daarom de gebiedsvisie ‘De Waard’ opgesteld. Vanaf het begin zijn alle belanghebbende partijen betrokken bij het schrijven hiervan.

Vorige week werd de vaststelling van de agenda voor deze gebiedsvisie ‘De Waard’ in de commissie Ruimte en Regio behandeld. Alle insprekers, waaronder de bewonerscommissie, die de huurders van Portaal vertegenwoordigd, maakten bezwaar tegen grootschalige sloop. Wat mij opviel was dat alle insprekers, ondanks hun bezwaren, bereid waren mee te blijven werken aan de gebiedsvisie en aangaven niet per definitie tegen sloop van bepaalde delen van de wijk te zijn.

SP poster in de Zeeheldenbuurt met weggeknipte tomaat

De SP denkt daar dus anders over en vindt dat er in de Zeeheldenbuurt geen huis in de tegen de vlakte mag. Ik vind dit een vooringenomen en contraproductief standpunt.

Het is vooringenomen omdat er, in opdracht van de bewonerscommissie, nog een onafhankelijk onderzoek komt naar de sloopplannen van Portaal. Hierin wordt niet alleen gekeken naar de kwaliteit van de woningen in de Zeeheldenbuurt, maar ook naar de sociale gevolgen van grootschalige sloop.. Er kan nog van alles uit dit onderzoek komen, maar de SP vindt zo’n onderzoek blijkbaar zinloos. Hun standpunt staat vast.

Het standpunt van de SP is daarom ook contraproductief. Argwaan en woede zijn begrijpelijke reacties uit de buurt. Maar deze onrust mag niet leiden tot een groot conflict tussen de huurders enerzijds en Portaal en de gemeente anderzijds. Daar is niemand bij gebaat. Het is de taak van Portaal en de bewonerscommissie, maar zeker ook van de Leidse politiek om zo’n conflict te voorkomen.

De actie van de SP doet het tegenovergestelde. De actie polariseert. Het lijkt mij dus verstandig dat ook de SP constructief aan het participatieproces gaat meewerken en het protest aan de bewoners zelf overlaat.

Wethouder Pieter van Woensel: de Leidse Ankie van Grunsven

 

Op 10-03-2011 werd in de Leidse gemeenteraad het Kaderbesluit Ananasweg-Lammenschans besproken. Hieronder mijn bijdrage namens GroenLinks:

“Vergeleek ik eerder in deze raad SP collega Rademaker met Lucky Luke, vanavond zou ik graag wethouder van Woensel willen vergelijken met Nederlands beste dressuurruiter Ankie van Grunsven.

“Je mag een gegeven paard niet in de bek kijken” werd gezegd toen het voorliggende raadsvoorstel in de commissie Ruimte en Regio werd besproken. Het gaat hier immers om een private ontwikkeling van een verwaarloosd veilinggebouw aan de Ananasweg. De gemeente loopt geen financieel risico terwijl de stad  wel een flink aantal woningen, in 3 torens van 50 meter, een sloepenhaven, perifere detailhandel en een groen binnenterrein erbij krijgt.

Ook GroenLinks vindt dat je een gegeven paard niet in de bek mag kijken. Maar wij vinden wel dat je een gegeven paard achter zijn oren mag krabben, aan zijn taas mag trekken en zelfs een schop onder zijn hol mag geven. Want dit paard staat niet in zijn eentje in de Oostvlietpolder maar midden in een grootstedelijke manege: het Lammenschansgebied, waar in de nabije toekomst grote ruimtelijke en programmatische ontwikkelingen gepland zijn.

De gemeente heeft dit paard al ruim vijf jaar geleden gekregen. Het heeft wat los mogen rondlopen en terecht voelen eigenaar en paard zich inmiddels thuis in het gebied. Maar nu de nota van uitgangspunten hier vanavond vastgesteld wordt is het tijd om het gegeven paard op te zadelen met belangrijke stedelijke kwaliteiten, te beteugelen met duidelijke kaders en in de pas te laten lopen met de andere ontwikkelingen in het gebied.

Dit is nodig om van de herontwikkeling van het Lammenschansgebied een voorbeeld van succesvol stedelijk bouwen te maken. Hiervoor is een goede ruiter belangrijk en die ruiter nu, is wethouder van Woensel. De wethouder kan de Leidse Ankie van Grunsven worden als hij positief adviseert over de motie en de twee amendementen die GroenLinks zal indienen.

In de motie verzoekt GroenLinks het college de herontwikkeling van de Ananasweg te betrekken bij de ontwikkeling van het hele Lammenschansgebied en buitengewoon hoge eisen te stellen aan de kwaliteit van de stedenbouw, architectuur, openbare ruimte en groen.

In het eerste amendement verzoekt GroenLinks het college om deze kwaliteitseisen ook op te nemen in de nota van uitgangspunten voor de herontwikkeling van de Ananasweg, als extra kader voor de toetsing door de welstandscommissie en de stadsbouwmeester. Het tweede amendement verzoekt het college aan de nota een punt toe te voegen waarin staat dat een aanzienlijk deel van de locatie ingericht wordt als openbare groenvoorziening die ook vanaf de Lammenschansweg toegankelijk is.

GroenLinks zal de dressuuroefening van onze Leidse Ankie van Grunsven  vanaf vanavond deskundig en kritisch jureren en hoopt op een hoge klassering”.

De motie en de twee amendementen zijn in de gemeenteraad aangenomen

RV 10.0161 Kaderbesluit Ananasweg-Lammenschans

Motie M10.0161/ GroenLinks

Amendement 1: Stedelijke kwaliteit

Amendement 2: Openbaar groen

Het gegeven paard

Artikel Leidsch Dagblad 14-03-2011

Bekijk de raadsvegadering