Auteursarchief: leidseruimte

Daktuinen in China. Zo kan het ook…

Daktuinen zijn een nieuwe Nederlandse trend. Ze zijn niet alleen mooi, maar dragen ook bij aan een duurzame en groene stad.
En aan een innovatieve manier van voedsel verbouwen.
Voor wie dat nog niet genoeg is, biedt China wellicht een inspiratiebron…

Bron: Foodlog.nl

Bron: Foodlog.nl

In Amsterdam Zuid is de grootste daktuin van Europa aangelegd, waar meer dan 1000 mensen hun eigen groenten en fruit kunnen verbouwen.

Ook in Utrecht werd deze zomer een tijdelijke tuin gerealiseerd op het dak van een parkeergarage. Een maand lang vormde de tuin het podium voor nieuwe, creatieve en groene ideeën.

Maar het kan ook anders, en vele malen groter! In China bouwen ze de meest bizarre daktuinen op torenhoge wolkenkrabbers. Helaas voor de eigenaar van onderstaande villa, zal hij zijn illegale bouwsel moeten afbreken. Maar wie zegt dat hij elders niet gewoon weer opnieuw begint?

Bron: Volkskrant

Bron: Volkskrant

Bijdrage van: Simone Pekelsma (@simonepekelsma)

Toverbal

ImageIn mei organiseerde het RAP samen met de Leidse corporaties en een Katwijkse  een avond over de woningmarkt. Het was onderdeel van een reeks met de titel Leiden in de Deltametropool. Deze titel was – achteraf gezien – belabberd gekozen. Toen ik aan het bellen was om wat meer ambtelijk apparaat uit de regio Holland Rijnland op de avond te krijgen om mee te praten kreeg ik meer dan eens te horen dat ze na de titel van de uitnodiging al waren afgehaakt. De deltametropool is een volkomen a-sexy onderwerp waar geen gewoon mens iets van snapt/wil snappen. De deltametropool, niemand voelt zich aangetrokken. Daar woont niemand. In de woningmarkt overigens ook niet. Daarnaast stond er stond LEIDEN in de titel en dat was niet gemeente X waar de betreffende ambtenaren werkten. Mijn antwoord, dat deze reactie precies was waarom we deze avond organiseerden, werd niet overal begrepen.

De avond was goed. Kern was, dat Leiden weliswaar gemeentegrenzen kent maar dat het dagelijks leven van de mens uiteraard niet ophoudt bij de gemeentegrenzen. Of de woningmarkt, of welke andere markt dan ook. Simone schreef er al eerder over. Leiden en de regio Holland Rijnland zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Niet omdat de organisatie Holland Rijnland dat graag wil, maar omdat dat NU zo al werkt. En omdat de dorpen zo aan elkaar vast zijn gegroeid dat er ook ruimtelijk niet echt meer van een voor of achterkantsituatie gesproken kan worden. Ik kan in elk geval zonder borden niet overal meer aanwijzen waar de ene gemeente begint en de ander eindigt.  Het is niet meer de 18e eeuw waarin er daadwerkelijk platteland tussen de kerktorens zat.

De vraag rijst dan wel waarom deze [en andere] ambtenaren en politici met zo veel sentiment vasthouden aan de gemeentegrenzen als ware het de 18e eeuw. Vandaag heeft namelijk zo’n beetje alles wat je besluit direct effect heeft ver over die grenzen. Met als effect dat je het zo je buurgemeenten knap lastig kan maken. Het bericht wat vlak voor de vakantie [mooie timing] dan ook binnenkwam verraste. http://www.dichtbij.nl/groot-leiden/regionaal-nieuws/artikel/2948631/samenwerken-of-fuseren.aspx . Oegstgeest die aan het nadenken is over fuseren. Met wie weten ze nog niet helemaal.

Mij lijkt de situatie niet heel ingewikkeld. Morgen stap van fusie Leiden-Leiderdorp en Oegstgeest overslaan en heel Holland Rijnland fuseren. En dan mag gemeente X dorp X blijven heten wat mij betreft. Maar zo kunnen we overmorgen wel zeggen dat de gemeente Toverbal [of welke naam we dan ook krijgen] aan zee, meren en bossen ligt EN supercentraal ligt EN de vierde grootste gemeente van Nederland is qua inwoneraantal na Amsterdam, Rotterdam en Den Haag EN op plaats 9,10 en 11 in de meest aantrekkelijke woongemeentes staat.

Maar belangrijker. Slagvaardiger zal zijn kunnen zijn dan ooit. En dat is iets wat best wel eens van pas kan komen in deze tijd.

Patrick Colly – architect

Image

Altijd vakantie in Leiden

De zomervakantie is weer bijna voorbij. Nog even, en dan en is de tijd van middagdutjes, zonnige wandelingen en eindeloos terrasbezoek weer voorbij. Dan begint het échte leven weer…

Uitzicht LeidenMaar niet getreurd. Al die Franse stadjes, Spaanse dorpjes en Griekse strandjes zijn natuurlijk hartstikke leuk, maar óók Leiden is een vriendelijke, gezellige stad, waar je – als je je ogen goed open houdt – dagelijks kunt genieten van historische stadsgezichten, stadsnatuur en vrolijke mensen.

Wat mij betreft had Leiden in ieder geval best in deze top 20 meest vriendelijke steden van de wereld gemogen! Als dat nou eens ons gezamenlijk doel wordt voor dit (school)jaar? Volgend jaar met stip op nummer 1? 🙂

Bijdrage van: Simone Pekelsma (@simonepekelsma)

Surveillancestaat leidt tot schaduweconomie?

Dit Weekeinde stond er een interessant opinieartikel in de Volkskrant van Gerhard Hormann. Hij beschrijft een verzameling van trends zoals: ruilen, lenen, 2e hands, couchsurfen, repareren en zelf voedsel verbouwen. Hij ziet hier een verband in als reactie op economische situatie en verzet tegen de surveillancestaat.

de Volkskrant

Hoewel ik aan meerdere van de door hem genoemde trends mee doe of ze op z’n minst een warm hart toe draag, vind ik het verband dat hij er in ziet wat vergezocht. Ook verwacht ik van zulke initiatieven geen grote verandering van de maatschappij. Het gaat om relatief kleine initiatieven die vooral goed werken zolang het om een select gezelschap van idealisten gaat. Zodra het nieuwe er af is, of als het groter wordt, komen er ook oplichters en profiteurs en dan ontstaat de behoefte aan regulering.

Autarkie

Je kunt wel afgeven op de belastinginnende overheid, maar zonder EU zijn we op wereldniveau overgeleverd aan de grillen van de VS. En zonder OZB en BTW en andere belastingen kan er geen fatsoenlijk onderwijs gegeven worden, rijdt er op veel plekken geen openbaar vervoer, wordt de straat niet geveegd, enz. Lokaal dingen zelf wel regelen is fantastisch, maar er is toezicht nodig vanwege de profiteurs. In plaats van alleen bijdragen aan dingen waar jezelf gebruik van maakt, moet je juist uit solidariteit aan alle overheidstaken meebetalen.

GroenLinks

Natuurlijk kan en moet er heel veel beter georganiseerd worden, maar als je de maatschappij echt wil veranderen is er maar één manier: via de stembus!

Maandagbijdrage van Jochem Lesparre

Waarom wonen er mensen in Leiden?

Leiden ligt strategisch in de Randstad, dat is voor mij een van de redenen om voor Leiden als woonplaats te kiezen. Maar waarom ligt het dichtstbevolkte gedeelte van Nederland eigenlijk hier? De redenen om in dit deel van Nederland te wonen zijn vooral historische (oftewel achterhaalde) redenen. De waterwegen waren goed voor transport, de grond is er vruchtbaar en de zee dichtbij voor visserij en koloniale handel. We wonen gewoon nog altijd in het deel van Nederland dat in de 17e eeuw het welvarendst werd. Dus moeten we onze huizen funderen met palen, drie keer zo lang als een huis hoog, op een enigszins stabiele ondergrondse zandlaag. Dus lopen we permanent het risico op overstroming en dus staan er vinexwijken op de vruchtbare grond. Veel logischer zou het zijn om met z’n allen op de stevige arme zandgrond van de Veluwe te gaan wonen, die is verder toch nergens goed voor. Zelfs met vele meters zeespiegelstijging lopen we daar nog geen risico op overstromingen. “De Veluwe nergens goed voor?” zullen sommigen uitroepen “En de natuur op de Veluwe dan?”. Nou, van dat soort bos is er genoeg in Europa, op de plaats van Leiden zou echter uniek moerasbos kunnen staan vol met otters, bevers en watervogels.

Moerasbos   (bron: nlwandel.nl)

De overheid heeft in de jaren zeventig geprobeerd de economische groei in andere delen van Nederland te bevorderen door overheidsinstellingen de Randstad uit te verhuizen. Ik heb een paar jaar bij zo’n organisatie in Apeldoorn gewerkt, maar omdat jullie allemaal hier bleven wonen voelde ik weinig behoefte om naar Apeldoorn te verhuizen. Door in de Randstad te blijven wonen doe ik mee aan de wereldwijde trend dat steden alsmaar in omvang groeien, ook als ze op ongelukkige locaties liggen naast een vulkaan, op een breukzone met aardbevingen of, zoals wij, op een plek waar we permanent moeten pompen om het droog te houden.

Maandagbijdrage van Jochem Lesparre