Auteursarchief: leidseruimte

Complementariteit toverformule voor Leids woongenot

Leiden is een bijzondere stad. Dat vinden wij als Leidenaren natuurlijk allemaal. Onze stad ligt echter ook in een bijzondere en veelzijdige regio. Leiden ligt midden in de Randstad, en vormt daarmee de toegangspoort tot alles wat deze metropoolregio te bieden heeft. Wat betekent dat eigenlijk voor de stad?

Wat mij betreft betekent de positie van Leiden, midden in de Randstad, een heleboel. Als Leiden op een andere plek had gelegen was ik wellicht heel ergens anders gaan wonen. Het is de combinatie van de fijne Leidse woonomgeving met de nabijheid tot andere leuke steden en plekken die het voor mij zo aantrekkelijk maakt om hier te wonen.

Leiden in de Deltametropool
Overigens geloof ik niet dat ik de enige ben voor wie dit zo is. Morgen mag ik een presentatie geven bij een bijeenkomst van het Rijnlands Architectuur Platform (RAP) over de Leidse woningmarkt in de Deltametropool. Omdat het een besloten bijeenkomst is wil ik hier op Leidse Ruimte alvast een tipje van de sluier oplichten, en een klein deel van mijn presentatie met jullie delen. Mijn hoofdboodschap eigenlijk.

Om mijn boodschap te onderstrepen heb ik een aantal Leidenaren een kaartje laten tekenen van hun perceptie van de Leidse regio.

Reginald's Leiden

Complementariteit als toverformule
In bovenstaande tekening is de eerdergenoemde combinatie van Leiden mét de omgeving ook duidelijk zichtbaar. Leiden is voor de tekenaar aantrekkelijk vanwege de nabijheid van Schiphol, Den Haag, Amsterdam en Utrecht, en omdat je makkelijk naar het strand of de polder kunt fietsen. Al deze plekken zorgen samen voor de woon- en leefbeleving van Leiden als stad. Op zichzelf zijn ze ook aantrekkelijk, maar niet per definitie doorslaggevend. In combinatie daarentegen vormen ze een toverformule voor woongenot.

De vraag is natuurlijk of het besef van deze complementariteit in onze regio ook leeft bij beleidsmakers, lokale politici en professionals. Gemeenten – ook Leiden – hebben nog altijd de neiging om binnen hun gemeentegrenzen te denken en te plannen. Dit terwijl de dagelijkse ervaring van veel mensen deze grenzen ongetwijfeld zal overstijgen…

Bijdrage van Simone Pekelsma (@simonepekelsma)

fietsparkeren

Eerder schreef ik al een stuk over het teruglopend autobezit in steden waarbij de bevolking groeit. Verdichten leek te leiden tot minder autobezit. Maar wat gaan we doen met het groeiend fietsbezit bij verdichten? Hier twee voorbeelden in de binnenstad waarbij de fiets geen plaats heeft gekregen van de heren en dames ontwerper van de afdeling openbare ruimte.

Gevolg is dat of de stoep niet meer bewandelbaar is of de gevel vol staat met fietsen. Je kunt de gebruiker lui noemen, maar een alternatief is er vaak echt niet. Nu valt het op het Rapenburg nog wel mee met de drukte van het autoverkeer en is de straat een goed alternatief. Maar hoe anders is dat op het Noordeinde. Hier en daar leveren de fietsen (en op bepaalde dagen ook nog het vuilnis) gevaarlijke situaties op. Daarnaast is het bepaald niet gastvrij. Het noordeinde is de doorsteek van onze (nu nog) belangrijkste parkeerplaats van de stad aan de haagweg naar de binnenstad. Ze is soms niet meer dan een meter breed, net plek genoeg voor twee fietsen aan een lantarenpaal waarbij de rolstoeler / buggybestuurder haar tocht naar de binnenstad (want geen plek in de busjes) met een ware doodsverachting (want van de sokken gereden door dezelfde busjes) dient te voltooien.

Bij een stad als Leiden met de pretentie hoogwaardige openbare ruimte te hebben, hoort een goede fietsoplossing in het straatbeeld. Ik heb er naar gezocht, maar beleid bestaat niet. Ja, meer fietsstallingen voor winkelend publiek en fietsfout-beleid. Maar een gedegen visie op dit probleem voor bewoners heb ik niet kunnen vinden. Wachten op de gemeenteraadsverkiezingen, of nu vast een plan verzinnen?

Patrick Colly

20130527-141529.jpg

20130527-141543.jpg

Marktwerking

Door decentralisatie krijgt de gemeente steeds meer overheidstaken. Ik heb zo m’n twijfels of dat een goed idee is. Ten eerste leidt dat tot ongelijkheid in tarieven en voorzieningen en dat vind ik oneerlijk. Ten tweede vraag ik me af of de gemeente wel op alle terreinen de benodigde expertise in huis kan hebben. Ten derde is het gewoon minder efficiënt om in alle 408 gemeente dezelfde taak uit te voeren.

Inkomensverschillen per gemeente

Een oplossing voor gebrek aan expertise en inefficiëntie is marktwerking. Een commercieel bedrijf is gemiddeld efficiënter dan de overheid, want alleen de meest succesvolle bedrijven overleven in de onderlinge concurrentie. Marktwerking is een soort evolutie en dat is al 3,7 miljard jaar de succesformule van al het leven op aarde. Dus moeten we voor onze sociale woningbouw, openbaar vervoer, afval inzameling, filebestrijding en ruimtelijke ordening en zelfs voor natuur- en landschapsbeheer de markt z’n werk laten doen, toch?

Evolutie

Nu is er alleen probleem. De markt leidt vaak tot negatieve bijverschijnselen zoals slechte werkomstandigheden in derdewereldlanden. Daar kan je de markt niet de schuld van geven, zo is de gangbare opvatting. Uit recent wetenschappelijk onderzoek blijkt echter dat marktwerking tot verwatering van morele standpunten leidt. Die nare bijverschijnselen zijn dus inherent aan marktwerking!

Scienceartikel Morals and Markets
Wat is het leven van een muis je waard als je in je eentje de keus moet maken?
  • 34% van de proefpersonen: €5 of minder
  • 46% van de proefpersonen: €10 of minder
  • 76% van de proefpersonen: €50 of minder
En als je met anderen moet onderhandelen, wordt het dan anders door gedeelde verantwoordelijkheid, doordat je ziet dat anderen morele regels overtreden, of door focus op eigen gewin, want als jij het niet doet doet iemand anders het wel?
   • 76% van de proefpersonen: €10 of minder

De evolutionaire succesformule van de marktwerking kunnen we benutten, maar dan moet we wel goed opletten waar dat tot nare “bijverschijnselen” leidt, zodat we daar ingrijpen en geen marktwerking toestaan of die beperken. Tot welke misstanden leidt of gaat marktwerking in de gemeentetaken leiden? Ik weet het niet. Jij wel?

Maandagbijdrage van Jochem Lesparre

Wie wint de Leidse Architectuurprijs 2013?

130524-f Poster dag van de Architectuur

Hierboven [klik voor een vergroting] staan de twaalf genomineerden voor de Leidse Architectuurprijs 2013, georganiseerd door de gemeente Leiden en het RAP.  In 2011 werd de prijs voor het eerst uitgereikt. Winnaar werd toen de [overigens prachtige] renovatie van de Sterrewacht door het Leidse architectenburo Veldman, Rietbroek, Smit. Ik vond dat een gemiste kans. Ik vind dat de prijs moet gaan naar een nieuw gebouw om zo goede en eigentijdse architectuur in Leiden te stimuleren.

Het zal dit jaar geen gemakkelijke keuze worden. Het zijn alle twaalf zorgvuldig ontworpen maar erg verschillende projecten: woningbouw, studentenhuisvesting, utiliteitsbouw, multifunctionele gebouwen en woonhuizen. Het maakt mij niet zoveel uit wie er wint. Ik ben vooral blij dat er in twee jaar tijd twaalf goede nieuwe gebouwen in Leiden zijn bijgekomen. Deze gebouwen van nu zijn de monumenten van de toekomst.

Er is dit jaar een jury- en een publieksprijs. Vanaf 5 juni kunnen inwoners van Leiden en omgeving stemmen op één van de twaalf gebouwen op www.leidschdagblad.nl. Op 22 juni, de landelijke Dag van de Architectuur, om 17.00 uur maakt wethouder Pieter van Woensel de winnaars bekend in het RAP Architectuurcentrum aan de Nieuwstraat 33 in Leiden.

Leiden geniet even van Turkse koffiecultuur

2013-05-22 12.57.10Het was weer een grijze dag. Gelukkig werd Leiden vanmorgen opgevrolijkt door  de komst van de ‘Mobile Turkish Coffee Truck’. De truck is een initiatief van Turks-Amerikaanse vrijwilligers en rijdt de hele wereld rond om mensen in contact te brengen met de Turkse cultuur en de verbindende kracht van koffie. De Turkse – of liever Ottomaanse – koffiehuizen vormen immers al sinds de 16e eeuw een plek voor ontspanning, ontmoeting en gezellige discussie.Vandaag mocht ook Leiden even genieten van de genoegens van het drinken van een kopje Turkse koffie.

Preziosi Coffee HouseHet eerste koffiehuis van Istanbul
Volgens de overlevering werden de eerste koffiehuizen van Istanbul in 1554 geopend door twee Arabische koopmannen: Hakem van Aleppo en Sems van Damascus. De koffiehuizen stonden midden in de wijk Tahtakale, vlakbij het economisch hart van de stad. Het drinken van koffie was in die tijd al populair, maar door de komst van de koffiehuizen werd het een ware rage. De koffiehuizen vervulden een centrale rol binnen de Ottomaanse cultuur, en vormden een aantrekkelijke plek om te luieren, spelletjes te spelen, te converseren, schrijven of lezen.

Het koffiehuis in de moderne stad
Ook in het moderne Istanbul wordt er nog volop genoten van Turkse koffie. Het bedrijf Kurukahveci Mehmet Efendi, opgericht door de in 1857 geboren Mehmet Efendi, heeft de koffiecultuur nieuw leven ingeblazen en in een hip jasje gestoken. Wie in Istanbul is moet zeker even langs bij de art deco headquarters van het bedrijf, niet ver van Tahtakule, waar de Turkse koffiegeschiedenis ooit begon.

Turkse koffie in Nederland
De Mobile Turkish Coffee Truck was vandaag even in de stad om Leidenaren kennis te laten maken met de Turkse koffiecultuur. Heb je de truck gemist?
De komende dagen is de truck nog bezig met haar Europese tour en te vinden op diverse plekken in Nederland, België en Frankrijk. Wordt ook dat te lastig? Bezoek dan eens een van de Turkse supermarkten in Leiden, bijvoorbeeld in de Kopermolen of op het Kooiplein. Grote kans dat je er zelfs de koffie van Kurukahveci Mehmet Efendi vindt…

Bijdrage van Simone Pekelsma (@simonepekelsma)