Elke stadsboom redt jaarlijks een leven

Bomen SingelGroen heeft een positief effect op het psychologisch welzijn van mensen. Eerder verwees ik op deze site al naar een artikel over de manier waarop groen ons helpt effectief te herstellen van vermoeidheid en stress. Uit Amerikaans onderzoek blijkt nu dat groen nog veel meer positieve effecten heeft.

De Amerikaanse dienst voor Bosbeheer deed onderzoek naar de invloed van stadsbomen op de gezondheid. Ze keken hierbij vooral naar de concentratie van fijnstof in steden zoals Atlanta, Boston, New York en San Francisco. Wat bleek: fijnstof leidt tot allerlei gezondheidsklachten (longontsteking, aderverkalking, hartaandoeningen), maar stadsbomen kunnen deze klachten aanzienlijk verminderen.

De bomen halen het schadelijke fijnstof uit de lucht, en zorgen zo voor een schonere en gezondere leefomgeving. Elke boom redt hierdoor jaarlijks één leven. In New York genereren stadsbomen op die manier zelfs 60 miljoen dollar aan waarde, met name door hun positieve invloed op de volksgezondheid.

Wanneer burgers of politiek zich opwinden over het verdwijnen van bomen  en groen worden deze mensen vaak afgeschilderd als koppige treehuggers. Laten we dat met z’n allen niet meer doen. Er ligt voldoende bewijs op tafel dat groen een zeer belangrijke rol speelt in de stad, en van vitaal belang is voor haar inwoners. Opkomen voor groen is daarom geen gezeur, maar getuigt juist van een holitische kijk op de stad, waarin een hoge kwaliteit van leven voorop staat.

Bron: MO.be

Bijdrage van Simone Pekelsma (@simonepekelsma)

Levendige nieuwbouw

Vorige week heb ik een peiling gestart over hoe om te gaan met oude dingen. Bij onderhoud onderdelen vervangen is prima, maar iets bijna geheel namaken voelt vaak als bedrog. Als je iets moderns toevoegt moet het natuurlijk wel bij het oude passen en de kosten moeten niet te gek worden. Dat maakt de keuze lastig en zorgt er voor dat de afweging in iedere situatie anders uitvalt.

Peiling

Voor het trekken van conclusies is de uitslag van de peiling niet erg geschikt. Daarvoor hebben niet genoeg mensen gereageerd. Ik laat de peiling dus nog even open staan. Op één punt is de uitslag wel duidelijk: In een mooie oude wijk die door een ramp getroffen wordt laat je moderne gebouwen neerzetten achter gereconstrueerde oude gevels. Je behoudt dan de uitstraling, maar hebt wel gebouwen die aan de moderne eisen voldoen. Al zijn er ook mensen die het niet de perfecte combinatie vinden maar een goedkope en slechte variant van volledige reconstructie. Ook bij reconstructie raak je overigens veel van de oude charme kwijt. Kijk naar het centrum van Dresden: heel mooi heropgebouwd na de ramp van 13 februari 1945, maar meer een museum vol toeristen dan een levende wijk met bewoners.

Dresden   (Bron: twolincolns.wordpress.com)

Ramp is een beetje een vreemde term voor een moedwillig bombardement op burgerdoelen zonder enig redelijk militair nut. De term oorlogsmisdaad lijkt meer geschikt, maar de eindverantwoordelijke is nooit vervolgd voor de moord op 25 000 burgers. Hij was namelijk een van de winnaars van de tweede wereldoorlog en die zien we nog altijd graag zwart-wit als een strijd tussen goed en kwaad. We hebben in Leiden zelfs een van onze hoofdwegen naar deze oorlogsmisdadiger vernoemd: de Chirchilllaan. Schandalig vind ik dat. Laten we die weg als deze heringericht wordt, hernoemen tot 13-februarilaan als een herinnering aan de slachtoffers of, als dat te gevoelig ligt, als herinnering aan de vernietiging van de originele charme van de stad Dresden.

Dresden brandt

Hoe komt het toch dat het zo moeilijk is een nieuwe of zelfs een heropgebouwde stad of wijk dezelfde charme te geven als een oude? Als we daar de vinger op zouden weten te leggen konden we het woongenot in nieuwe wijken verhogen. Of is daar geen manier voor en heeft het gewoon tijd nodig voordat Zoetermeer even levendig wordt als Leiden?

Maandagbijdrage van Jochem Lesparre

Wie A zegt moet Behehe zeggen!

schapen voetbalTwee weken geleden schreef ik over de schriftelijke vragen die ik aan het Leidse college stelde over stadsschapen. Ik kreeg er verschillende reacties op. Veel mensen vonden het een geweldig idee en gaven aan dat het hen leuk leek om de schaapskudde in de wijk te kunnen begroeten. Maar natuurlijk waren er ook negatieve reacties: “Schapen horen in de wei, niet in de stad”

schapen ROCHoe kan je bewijzen dat schapen zich prima thuis voelen in de stad? Door ze ernaartoe te brengen! Donderdag 20 juni ben ik met meer dan 200 schapen dwars door de Leidse binnenstad gelopen. Gelukkig werd de kudde gehoed door herder Elzo Hoexum en zijn honden. We liepen vanuit Park Cronestein, waar de schaapskudde graasde, via station Lammenschans,  de Herenstraat, de Doezastraat, het Van der Werfpark [voor een korte pauze], het Pieterskerkhof , en het Rapenburg naar het park voor de Zeevaartschool aan het Noordeinde.

schapen rapDe wandeling was een feest. Nog nooit heb ik zoveel mensen op straat blij gezien. Een aantal mensen liep verder met ons mee, achter de kudde aan. In plaats van te toeteren pakten automobilisten, die even moesten wachten als de schapen braaf overstaken, hun mobiel om foto’s te maken.

schapen poortTijdens de wandeling heb ik natuurlijk met de herder gepraat over het idee van stadsschapen. Gelukkig was hij net zo enthousiast als ik. Hij zou het fantastisch vinden als zijn schapen ook wat meer in de stad zouden mogen grazen. Volgens Elzo zijn er heel veer meer plekken in Leiden te vinden voor zijn kudde dan alleen  Cronestein, het Bos van Bosman en in de toekomst Park Matilo.

schapen boomNa een rustpauze bij het Noordeinde zijn de stadsschapen doorgelopen naar een stuk land achter Corpus. Een wandeling dwars door de binnenstad zal zeker geen alledaagse attractie worden. Daar gaat het ook niet om. Het gaat erom dat de schapen op verschillende plekken in de stad  lekker kunnen grazen.

Maandag 24 juni was er een reportage over de schaapskudde in Leiden te zien op TV-West Nieuws, die de stadswandeling geregeld heeft, waarvoor dank. De reportage is hier terug tezien

bijdrage van Walter van Peijpe

wc eend

Morgen is de uitreiking van de Leidse Architectuurprijs. Voor veel Leidenaren is het een ver van hun bed show. Architectuur. Let maar op hoe mensen het woord uitspreken. Ar-sjie-tek-tuur. Klinkt ook niet best toch.

Toch gaat architectuur iedereen aan. De invloed ervan is in elk geval merkbaar in ieders leven. Mooi voorbeeld  is altijd  ‘onder architectuur gebouwd’. Schitterende makelaarsterm. Als ik zou moeten gokken is namelijk minstens 80% van Nederland gemaakt met behulp van architecten. Dus ook uw huis.

Architectuur is de kunst van het bouwen. De onlosmakelijke verbinding tussen schoonheid, degelijkheid en functionaliteit. En dan gaat het dus niet om mooi of lelijk alleen. Want als het in elkaar stort of niet werkt zoals zou moeten heb je er als gebruiker niks aan en dan helpt die schitterende gevel helemaal niks. Goede architectuur is dus een weg vinden om schoonheid, degelijkheid en functionaliteit op een goede manier in elkaar te weven . Dat betekent dat de architect  moet zorgen dat het gebouw de tand des tijds doorstaat, hij zich een weg baant door stapels regels en wetten, binnen budget blijft , zorgen dat de aannemer de kwaliteit levert die afgesproken is en zo kan ik nog wel even doorgaan. Als dat allemaal goed bij elkaar komt, is het goed ontworpen.

Ik geloof echt dat wonen of werken in een goed ontworpen gebouw of straat mensen gelukkiger maakt. En dat ook slecht ontworpen gebouwen gebruikers ongelukkiger maakt.  En dan heb ik het nog niet eens over de mensen bij wie het slecht ontworpen gebouw in de straat staat. Toch lijkt architectuur een elite-discussie, terwijl de stad van ons allemaal is toch? In die zin is het in ons aller belang dat de stad vol komt met met zorg ontworpen en met liefde gemaakte gebouwen. En daar gaat naar mijn idee deze prijs over.

Ik ben architect. Hopelijk kijkt u als lezer door de ‘wij van wc-eend adviseren wc-eend’ heen en zie ik u morgen. 17u bij het RAP architectuurcentrum tegenover de ingang van de Hooglandse kerk. Ben benieuwd wat u nou eigenlijk echt vindt van deze 12 nieuwe projecten, 12 aanwinsten voor de stad.

http://www.rapsite.nl/artikel.php?artikel_id=290

dvda_logo

Patrick Colly, architect en jurylid Leidse Architectuurprijs 2013

Mensen maken de stad

Perspectives LondonVraag mensen waar een stad uit bestaat en je krijgt hoogstwaarschijnlijk antwoorden als ‘gebouwen’, ‘musea’ of ‘winkelcentra’. Jarenlang hebben we met z’n allen ook voornamelijk op dit soort fysieke kenmerken gefocused. Nu de crisis menig stad in zijn greep heeft, blijkt deze houding echter onhoudbaar, want er is weinig geld meer beschikbaar voor nieuwe stedelijke hardware. De software van de stad – oftewel: de mensen die er leven – krijgen langzaam de aandacht terug die zij verdienen. Maar hoe kom je in contact met die mensen?

Volgens ‘straatoloog’ Pim van den Berg zijn we bang geworden voor de straat, en voor het contact met mensen. We durven geen contact meer te maken met elkaar. Dit terwijl juist dat contact tot nieuwe inzichten en ideeën kan leiden.

Gisteren gaf van den Berg een presentatie bij de inspiratiebijeenkomst ‘Op zoek naar kansen? Kijk eens anders naar (ge)bouwen!’, georganiseerd door het netwerk Vernieuwing Bouw.  De aanwezige vertegenwoordigers uit de bouw- en vastgoedsector hingen aan zijn lippen…

“Voordat je een plek kunt ontwikkelen moet je contact maken met dat gebied, en onderzoeken wat er leeft,” stelde van den Berg. “Uiteindelijk maken mensen plekken. Het succes van een gebouw of locatie is voor een groot deel afhankelijk van de activiteiten die mensen er ontplooien.” Dit betekent volgens de straatoloog dat ook de gevoelens van mensen een belangrijke rol spelen. “Het leven wordt voor 98% bepaalt door emotie.”

Maar hoe vang je nu die emotie? Hoe ontdek je wat mensen beweegt, en wat hun wensen zijn? “Door te kijken,” meent van den Berg. “De gedrevenheid van je blik bepaalt wat je ziet.” Zelf is de straatoloog een beoefend kijker. In de afgelopen 16-17 jaar reisde hij de hele wereld af om voor opdrachtgevers plekken te bekijken en analyseren. Zijn website Perspectives geeft een overzicht van bijna 2 decennia leven in de stad. Wie een middagje tijd heeft kan zich vergapen aan de vele foto’s die van den Berg maakte. Maar wie écht wil weten wat er in een stad leeft, gaat natuurlijk gewoon zelf naar buiten en opent zijn ogen…

Bijdrage van Simone Pekelsma (@simonepekelsma)