Paalkampeerplaats

Afgelopen maandag heb ik hier niks geplaatst. Ik liep dat weekeinde namelijk een meerdaagse trektocht. Ik had nog gehoopt daarbij een goed idee voor een stukje te krijgen, maar ik kwam vooral met spierpijn terug. Toen dat over was kwamen de ideeën, want ondanks het afzien is het fijn en goed voor de mentale gezondheid om de hele dag actief buiten te zijn. Even niets anders aan m’n hoofd dan kaartlezen, een plek voor m’n tentje in het bos zoeken, vuurtje maken om water uit een beek te koken (tegen natuurlijke ziektemakers, chemische verontreiniging is nu langzamerhand aan het verdwijnen), composteerbaar afval begraven  en het niet-composteerbare weer meenemen: ik laat alleen voetafdrukken achter en neem alleen herinneringen mee.

Weipoortse Vliet

Maar, in de meeste dichtbevolkte Europese landen mag wildkamperen niet; Uit angst voor hele hordes die op zoek naar een gratis overnachting het niet zo netjes achterlaten. Dat blijkt enorm mee te vallen. Staatsbosbeheer heeft sinds een aantal jaar enkele paalkampeerplaatsen. Dat is een paal of pomp waar je binnen een straal van 10 meter gedurende 3 dagen met maximaal 3 trekkerstentjes mag wildkamperen. Ze worden veel gebruikt, maar er zijn geen hordes overlastgevers en bergen troep. Er zit er zelfs één vlak buiten Leiden: tussen Zoeterwoude Dorp en Rijndijk aan de Weipoortse Vliet.

Paalkampeerplaats

Zo makkelijk kan het dus zijn. Gewoon een bordje aan een paal hangen en klaar, net als bij de liftplaatsten waar ik eerder over schreef. Die twee zijn ook goed combineerbaar. Een paar jaar terug nam ik een liftend Duits stelletje mee dat opweg was naar Amsterdam. Eigenlijk wilden ze eerst nog iets van dat befaamde Groene Hart zien. Ik heb ze naar die gratis Zeltplatz im grünen Herzen Hollands gebracht: so macht trampen Spaß.

Lifters

Volgende keer ga ik de paalkampeerplaats in Zoeterwoude zelf maar eens uitproberen. Lopend vanaf huis vertrekken heeft ook wel wat. Dan is de voetafdruk die ik achterlaat nog iets kleiner.

Maandagbijdrage van Jochem Lesparre

Kweektuin Singelpark = open!

Afgelopen vrijdag 5 april was de officiële opening van de Kweektuin Singelpark. Leidenaren en bezoekers van de stad kunnen binnenkort aan de kweektuin bomen en planten doneren die later een mooie plek krijgen ergens in het Singelpark. De kweektuin wordt ingericht op de Trafolocatie, een braakliggend terrein van ruim 2000 m2 op een prominente plek vlakbij Leiden CS. De gemeente Leiden droeg deze locatie vrijdag over aan de Vrienden van het Singelpark, die de kweektuin zullen gaan inrichten en beheren.

Kweektuin Singelpark 4

Ik voelde me vereerd om samen met wethouder Pieter van Woensel de eerste boom te mogen planten, een door de Leidse Hortus geschonken Sneeuwpeer. Ik was hiervoor gevraagd omdat met deze opening de GroenLinks motie ‘Tijdelijk gebruik’, die bij de behandeling van de herontwikkeling van het Stationsgebied in oktober 2012 was aangenomen, werd uitgevoerd.

De gemeente heeft in korte tijd de Trafolocatie geschikt gemaakt voor de kweektuin. Er is een sloot gegraven, een omheining geplaatst, er zijn paden gemaakt en de grond is ‘kweekrijp’ gemaakt. Na de opening gingen de Vrienden van het Singelpark meteen aan de slag met het planten van nog een paar bomen en met het uitzetten van de indeling van de tuin.

Kweektuin Singelpark 1

Wat mij het meest opviel bij de opening was dat de kweektuin meteen een positieve effect heeft op het voorheen troosteloze gebied. En dat terwijl het nu alleen nog maar omgeploegde grond is! Er waren spelende kinderen en volwassenen die werkten aan ‘hun’ kweektuin. De plek heeft vrijdag betekenis gekregen. Het is een plek geworden voor en door Leidenaren. Ik wens de Vrienden van het Singelpark heel veel succes!

Kweektuin Singelpark 3

Geplaatst door Walter van Peijpe

2 kindertekeningen

Zaterdag 30 maart, organiseerde Atelier Nonnensteeg in Leiden een open dag. De kunstenaars en buurtgenoten hadden speciaal hiervoor een expositie ingericht over de gesloopte ‘Van der Klaauwtoren’. Ik ging er langs om verkleinde afdrukken op te hangen van de protestposters, die Merijn TingaMaurice BraspenningFlinterdiep en ik in maart 2012 op de toren hadden geplakt. Ik kreeg een kop koffie, hing onze posters op en bekeek de expositie. De inderdaad fascinerende beelden van de sloop hadden de Nonnensteeg kunstenaars duidelijk geïnspireerd. De kunstwerken waren heel knap gemaakt en zeer esthetisch. Toen zag ik twee ingelijste kindertekeningen hangen. Ik vind ze waanzinnig. De ene laat zien hoe simpel en iconisch de Van der Klaauwtoren was. De andere laat zien hoe gewelddadig de sloop daarvan is geweest. Twee kinderen maken in één tekening duidelijk dat de vernietiging van de Van der Klaauwtoren eeuwig zonde is. Waanzinnig!

VDK1

VDK2

 

Shared space: recept voor chaos?

Een paar weken geleden stond de herinrichting van de Breestraat op de agenda van de Leidse gemeenteraad. De Breestraat kan wel een facelift gebruiken, daar lijkt iedereen het wel over eens te zijn. Maar hoe? In overleg met ondernemers, pandeigenaren, en bewoners en Stadslab is een plan opgesteld. In dat plan wordt het gebied ingericht als ‘shared space’.

De omschrijving ‘shared space’ deed mij denken aan een combinatie van technische innovaties als mySpace en SharePoint. Het blijkt hier om een heel ander soort innovatie te gaan. Shared space betekent letterlijk en figuurlijk gedeeld ruimtegebruik. De Breestraat wordt dan asfaltvrij ingericht zonder hoogteverschil tussen rij- en loopgebied, dus tussen de busbaan, fietspad en stoepen. Ook kenmerkt shared space zich doordat er zo min mogelijk verkeersborden en verkeerlichten aanwezig zijn.

De theorie achter shared space, die door de Nederlander Monderman is bedacht, is dat door het weghalen van aanwijzingen voor de automobilist het straatbeeld onoverzichtelijker wordt. De subjectieve veiligheid neemt af. Een weggebruiker zal dan alerter en voorzichtiger rijgedrag vertonen, waardoor de objectieve veiligheid juist toeneemt. De Breestraat zou hier dus veiliger door moeten worden. De gebruikers worden erdoor uitgedaagd sociaal voor andere weggebruikers te zijn. Door middel van sociale interactie tussen de verschillende verkeersdeelnemers en het maken van oogcontact moet worden bepaald wie voorrang heeft en wat het gewenst gedrag is. Het klinkt dus nogal opzienbarend, dat shared space. Een recept voor chaos, volgens critici. Dat is dan ook precies de reden dan de gemeenteraad heeft aangedrongen op extra onderzoek naar de verkeersveiligheid met shared space- inrichting.

Een aantal Nederlandse gemeenten heeft al gebieden ingericht volgens de shared-space principes. Een van de meest ambitieuze projecten is echter de herinrichting van het drukste knooppunt van een klein stadje in Groot-Brittannië, Poynton. Hier is uitgebreid in beeld gebracht hoe de situatie vóór en na de herinrichting is, en komen sceptici aan het woord. De resultaten zijn verbluffend.  Gebruikers van het kruispunt maken oogcontact, zwaaien naar elkaar als dank voor het krijgen van voorrang. Het stadje is veiliger, heeft een vriendelijker uitstraling, is aantrekkelijker voor bezoekers.

Ik kan niet beoordelen of shared space de juiste herinrichting voor de Breestraat zal zijn. Wel laat het filmpje hieronder zien dat het voor Poynton niet slechts een facelift was, maar de stad ook een leuker karakter heeft gekregen.

Prescillia van Noort (@PrescilliavN)

Leidse Ruimte heeft Zin in 2014!

GroenLinks zin in de toekomst2

GroenLinks is al druk bezig met de voorbereidingen voor de gemeenteraadsverkiezingen van 2014. Komende zaterdag organiseert het landelijk bureau in Utrecht weer een ‘Zin in 2014’ bijeenkomst, waar actieve GroenLinksers ideeën op kunnen doen voor de lokale campagnes.

Uiteraard is ook Leidse Ruimte van de partij! In onze stand zullen we onze kijk op de stad van de toekomst delen, en bezoekers hopelijk inspireren tot nieuwe innovatieve stadsontwikkelingen voor hun eigen gemeenten.

Ook op de hoogte blijven van onze visie voor Leiden? Of heb je zelf creatieve plannen of ideeën? Neem dan contact met ons op via @LeidseRuimte of leidseruimte@xs4all.nl