Categorie archief: Uncategorized

Leiden: meer klein maar fijn

Overheden leggen vandaag alles vast in bestemmingsplannen. Hoogte, breedte en bestemming en in zekere mate hoe je bouwt. En dat is als er al mogelijkheden zijn. Voor een groot deel van de stad is de huidige situatie tot wet verheven. Je mag vrijwel niets anders dan wat er al is. De bandbreedte van mogelijkheden is van tevoren al beperkt. Toch gek. De stad is het resultaat van honderden jaren sleutelen. Vaak zonder al te veel overheidsbemoeienis. En dat kun je zien. Geloof dat dat een van de grootste charmes van oude steden is, de kleinschaligheid, de gekke oplossingen, panden die zijn gesloopt, veranderd en aangepast aan het tijdsbeeld omdat dat op dat moment wenselijk was. Oplossingen die er niet gekomen zouden zijn als je tevoren teveel regels zou opleggen of als je het ineens zou bouwen. Sleutelen maakt dat de stad leeft. En daarom vind ik dit dus een enorm tof project. http://www.rotterdam.nl/kleinenfijn

05 Mauritsstraat Woon-werkpand Rotterdameap

De gemeente Rotterdam vraagt Rotterdammers: “kent u nog een stukje grond of stukje lucht waar u graag zou willen bouwen?” Een parkeerplaats waar nog drie gestapelde kleine studentenkamer passen, het dakvlak van de flat tegenover waar u uw penthuis bouwt of het achterterrein waar best nog een kantoorruimte gebouwd kan. Ja? Dan helpen we u uw droom te realiseren.

09cefa2d0b4c85b7cfa3a4343c968648.061 KuhneNatuurlijk is Rotterdam een andere stad met andere kwaliteiten. Maar geloof dat een project als dit in Leiden een groot succes zou kunnen zijn. Want als we allemaal net zo fris naar de stad gaan kijken dan kan er ineens een hele hoop.

Patrick Colly

De gelovige stad

tedVorige week keek ik samen met  ongeveer tweehonderd anderen naar de TedXChange-sessie die door Melinda Gates werd gepresenteerd. Deze bijeenkomsten, samengesteld uit korte presentaties en getuigenissen, gaan over maatschappelijke kwesties en verduurzaming, en zijn vooral bedoeld om te inspireren.

De TedX-uitzending begon met een presentatie van Cathleen Kavey, die allerlei citaten deed uit de Bijbel, als bewijs voor de opdracht van God om maatschappelijk actief te zijn, zeker ook voor vrouwen. In onze zaal in Nederland keken we elkaar verbaasd aan: zo’n evangelist hadden we bij het hippe en wereldwijdgerichte TedX niet verwacht. Onze avondvoorzitter wees ons erop dat de mensen in de meeste landen van de wereld erg religieus zijn, en dat we in Nederland wat dat betreft een uitzondering zijn. Onze normen zijn dus geen standaard. 

aanzichtUrkvuurtorenHet herinnerde me aan ruim vijftien jaar geleden, toen ik de gemeente Urk adviseerde over energiebeleid. Als ik daarover vertelde aan bekenden, vroegen ze me lachend of ik het daar als non-conformist wel kon uithouden. Maar toen en ook nu nog steeds moet ik zeggen dat het één van mijn betere adviestrajecten is geweest. Ik heb er de volgende uitdrukking aan overgehouden: ‘Fijn als mensen karakteristiek zijn en stokpaarden hebben, want dat heb je een aangrijpingspunt om ergens iets goeds van te maken’. Voor verduurzaming is namelijk niets erger dan nihilisme bij het bestuur en management: waarbij niemand tegen is, maar er niets gebeurt. Nee, dan op Urk. Bij de behandeling van het nieuwe beleid in de gemeenteraad vroeg de burgemeester, die in gebed voorging, of God extra kracht wilde geven voor dit specifieke onderwerp op de agenda, wat van bestuurders vroeg om boven eigen belangen uit te stijgen. 

renovatiekerkopUrkIk heb er nog een tweede uitspraak aan overgehouden: ‘Het maakt me niet uit waarom iemand het doet, áls-ie het maar doet’. Dit houdt in, dat als ik kan ontdekken wat iemand beweegt, dat het dan gemakkelijker is om onderwerpen aan te reiken waar iemand iets mee wil en kan doen. Ik vind het namelijk prima dat de één vegetarisch eet, de ander een energiezuinig huis bouwt, weer een ander geen auto heeft of veel tijd aan mantelzorg besteedt. Zo was Urk de eerste gemeente in Nederland die energiebesparing in kerkgebouwen in haar beleid opnam. 

DLW_logoOok de deelnemers van de conferentie ‘Geloven in Klimatigen’ van De Linker Wang (religiewerkgroep van GroenLinks) kwamen vorige maand bij vergelijkbare conclusies uit, maar dan wat wetenschappelijker, filosofischer, meer poëtisch uitgedrukt. Volgens het verslag stelde voorzitter Ruard Ganzevoort bij de afsluiting dat het in de politiek belangrijk is om met elkaar te benoemen waar we van dromen, en dit te benoemen in termen van wat we wél willen, in plaats van te verwoorden wat we niet willen. 

moskeeinLeidenNoordDaarmee zijn we aangekomen bij de motieven van deze website. Het maakt me niet uit waar ieder persoonlijk z’n inspiratie en waarden vandaan haalt, als het oplevert dat we geloven in en samenwerken aan de toekomst van onze fijne stad!

 

hindoestaansNieuwjaar

Geplaatst door Mieke Weterings

Paalkampeerplaats

Afgelopen maandag heb ik hier niks geplaatst. Ik liep dat weekeinde namelijk een meerdaagse trektocht. Ik had nog gehoopt daarbij een goed idee voor een stukje te krijgen, maar ik kwam vooral met spierpijn terug. Toen dat over was kwamen de ideeën, want ondanks het afzien is het fijn en goed voor de mentale gezondheid om de hele dag actief buiten te zijn. Even niets anders aan m’n hoofd dan kaartlezen, een plek voor m’n tentje in het bos zoeken, vuurtje maken om water uit een beek te koken (tegen natuurlijke ziektemakers, chemische verontreiniging is nu langzamerhand aan het verdwijnen), composteerbaar afval begraven  en het niet-composteerbare weer meenemen: ik laat alleen voetafdrukken achter en neem alleen herinneringen mee.

Weipoortse Vliet

Maar, in de meeste dichtbevolkte Europese landen mag wildkamperen niet; Uit angst voor hele hordes die op zoek naar een gratis overnachting het niet zo netjes achterlaten. Dat blijkt enorm mee te vallen. Staatsbosbeheer heeft sinds een aantal jaar enkele paalkampeerplaatsen. Dat is een paal of pomp waar je binnen een straal van 10 meter gedurende 3 dagen met maximaal 3 trekkerstentjes mag wildkamperen. Ze worden veel gebruikt, maar er zijn geen hordes overlastgevers en bergen troep. Er zit er zelfs één vlak buiten Leiden: tussen Zoeterwoude Dorp en Rijndijk aan de Weipoortse Vliet.

Paalkampeerplaats

Zo makkelijk kan het dus zijn. Gewoon een bordje aan een paal hangen en klaar, net als bij de liftplaatsten waar ik eerder over schreef. Die twee zijn ook goed combineerbaar. Een paar jaar terug nam ik een liftend Duits stelletje mee dat opweg was naar Amsterdam. Eigenlijk wilden ze eerst nog iets van dat befaamde Groene Hart zien. Ik heb ze naar die gratis Zeltplatz im grünen Herzen Hollands gebracht: so macht trampen Spaß.

Lifters

Volgende keer ga ik de paalkampeerplaats in Zoeterwoude zelf maar eens uitproberen. Lopend vanaf huis vertrekken heeft ook wel wat. Dan is de voetafdruk die ik achterlaat nog iets kleiner.

Maandagbijdrage van Jochem Lesparre

Kweektuin Singelpark = open!

Afgelopen vrijdag 5 april was de officiële opening van de Kweektuin Singelpark. Leidenaren en bezoekers van de stad kunnen binnenkort aan de kweektuin bomen en planten doneren die later een mooie plek krijgen ergens in het Singelpark. De kweektuin wordt ingericht op de Trafolocatie, een braakliggend terrein van ruim 2000 m2 op een prominente plek vlakbij Leiden CS. De gemeente Leiden droeg deze locatie vrijdag over aan de Vrienden van het Singelpark, die de kweektuin zullen gaan inrichten en beheren.

Kweektuin Singelpark 4

Ik voelde me vereerd om samen met wethouder Pieter van Woensel de eerste boom te mogen planten, een door de Leidse Hortus geschonken Sneeuwpeer. Ik was hiervoor gevraagd omdat met deze opening de GroenLinks motie ‘Tijdelijk gebruik’, die bij de behandeling van de herontwikkeling van het Stationsgebied in oktober 2012 was aangenomen, werd uitgevoerd.

De gemeente heeft in korte tijd de Trafolocatie geschikt gemaakt voor de kweektuin. Er is een sloot gegraven, een omheining geplaatst, er zijn paden gemaakt en de grond is ‘kweekrijp’ gemaakt. Na de opening gingen de Vrienden van het Singelpark meteen aan de slag met het planten van nog een paar bomen en met het uitzetten van de indeling van de tuin.

Kweektuin Singelpark 1

Wat mij het meest opviel bij de opening was dat de kweektuin meteen een positieve effect heeft op het voorheen troosteloze gebied. En dat terwijl het nu alleen nog maar omgeploegde grond is! Er waren spelende kinderen en volwassenen die werkten aan ‘hun’ kweektuin. De plek heeft vrijdag betekenis gekregen. Het is een plek geworden voor en door Leidenaren. Ik wens de Vrienden van het Singelpark heel veel succes!

Kweektuin Singelpark 3

Geplaatst door Walter van Peijpe

Ode aan de huurdersbelangenvertegenwoordigster

Deze week hoorde ik dat Jolanda Kalter is overleden. Je kent haar waarschijnlijk niet, want ze woonde in Amersfoort. Ze was de fantastische voorzitter van de huurdersbelangenvereniging (HBV) Hestia, één van de HBV’s van woningcorporatie Portaal. Wat een vitale vrouw, en wat gaf ze veel kleur aan vergaderingen en andere bijeenkomsten! Wel gepensioneerd, nog niet heel oud, en dan plotseling toch niet meer hier. Het is een grote schok voor me.

Nu hebben we in Leiden ook zulke sterke vrouwen die actief zijn met huurdersparticipatie, wijkverenigingen en zo. Ze heten Ali, Paula, Jannie, An, Sarie, Connie, …. Vaak vrouwen die in Leiden geboren zijn, hun hele leven erg actief zijn geweest, en nu oud zijn. Maar ze zijn over het algemeen helemaal niet grijs (voor mooi gekapte haren moet je ook bij de Leidse HBV’s zijn) en ze komen nog steeds op voor de belangen van huurders. Ze zijn in de loop van de jaren erg deskundig geworden, en weten hoe de ingewikkelde regels van de volkshuisvesting in elkaar steken. Dit in tegenstelling tot veel politici van gemeenten en het land, die zonder zich te laten adviseren of zaken door te rekenen even wat ‘handige ingrepen’ voor de woningsector verzinnen. Daardoor zakken decennialang opgebouwde verworvenheden als een pudding in elkaar.

Dat ik mijn persoonlijke schok over Jolanda omzet in een blog op deze site, is omdat ik veel zorgen heb over de toekomst van de sociale woningen in Leiden. Ik hoop dat er in de stad van morgen ruimte is voor mensen van allerlei afkomst, leeftijd, scholing, activiteiten, inkomensklassen, enzovoorts. Dat betekent dat we vanaf vandaag de voorraad betaalbare woningen niet moeten verkwanselen: het is erg belangrijk dat de corporaties en andere beheerders deze woningen verduurzamen, en dat we de wijken waarin ze staan goed verzorgen. Daar horen nu en later zeker heel andere participatievormen bij dan die we uit de oude tijd (en van de oudere blanke dames en heren) gewend zijn. Maar de rode draad van lange termijn-beleid met compassie voor ‘de doelgroepen’ blijft even hard nodig als de afgelopen tientallen jaren: als gevolg van economische ontwikkelingen groeit het aantal huishoudens dat zich geen eigen huis of dure huurwoning kan permitteren. Daarvoor opkomen is iets anders dan actief meedoen met een tijdelijk project direct om de hoek.

Daarom hoop ik dat er altijd weer Jolanda’s zullen zijn die bereid zijn zich jarenlang te ontwikkelen en in te zetten, zodat zij de corporaties van een geweten blijven voorzien, en zich zonodig roeren in de stad.

Geplaatst door Mieke Weterings